Кадзіла сармацкае 5/208 (іл.)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
сарма́цкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сарма́цкі |
сарма́цкая |
сарма́цкае |
сарма́цкія |
| Р. |
сарма́цкага |
сарма́цкай сарма́цкае |
сарма́цкага |
сарма́цкіх |
| Д. |
сарма́цкаму |
сарма́цкай |
сарма́цкаму |
сарма́цкім |
| В. |
сарма́цкі (неадуш.) сарма́цкага (адуш.) |
сарма́цкую |
сарма́цкае |
сарма́цкія (неадуш.) сарма́цкіх (адуш.) |
| Т. |
сарма́цкім |
сарма́цкай сарма́цкаю |
сарма́цкім |
сарма́цкімі |
| М. |
сарма́цкім |
сарма́цкай |
сарма́цкім |
сарма́цкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
скі́фа-сарма́цкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
скі́фа-сарма́цкі |
скі́фа-сарма́цкая |
скі́фа-сарма́цкае |
скі́фа-сарма́цкія |
| Р. |
скі́фа-сарма́цкага |
скі́фа-сарма́цкай скі́фа-сарма́цкае |
скі́фа-сарма́цкага |
скі́фа-сарма́цкіх |
| Д. |
скі́фа-сарма́цкаму |
скі́фа-сарма́цкай |
скі́фа-сарма́цкаму |
скі́фа-сарма́цкім |
| В. |
скі́фа-сарма́цкі (неадуш.) скі́фа-сарма́цкага (адуш.) |
скі́фа-сарма́цкую |
скі́фа-сарма́цкае |
скі́фа-сарма́цкія (неадуш.) скі́фа-сарма́цкіх (адуш.) |
| Т. |
скі́фа-сарма́цкім |
скі́фа-сарма́цкай скі́фа-сарма́цкаю |
скі́фа-сарма́цкім |
скі́фа-сарма́цкімі |
| М. |
скі́фа-сарма́цкім |
скі́фа-сарма́цкай |
скі́фа-сарма́цкім |
скі́фа-сарма́цкіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ЛУ́КАВА,
біялагічны заказнік рэсп. значэння ў Маларыцкім р-не Брэсцкай вобл. Засн. ў 1994 з мэтай аховы лясных фармацый з наборам рэдкіх відаў раслін. Пл. 1523 га. Балоты нізіннага тыпу чаргуюцца з дубовымі, дубова-грабавымі, хваёва- і ясянёва-дубовымі лясамі. Папуляцыі раслін з Чырв. кнігі: зубніца клубняносная, пылкагалоўнік чырвоны, кадзіла сармацкае, касач сібірскі, лілея царскія кучары, гайнік цёмна-чырвоны, тайнік яйцападобны. Самая вял. на Беларусі папуляцыя венерынага чаравічка (каля 2 тыс. экз.). 3 лек. раслін пашыраны ландыш майскі, валяр’ян лекавы, дзівасіл, дзядкі аптэчныя, святаяннік прадзіраўлены і інш.
П.І.Лабанок.
т. 9, с. 361
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
АХО́ЎНЫЯ РАСЛІ́НЫ,
віды раслін, адносна якіх мясцовымі, дзярж. ці міжнар. актамі, пагадненнямі і канвенцыямі агавораны і дзейнічаюць спец. меры аховы. Звычайна гэта рэдкія для пэўнага рэгіёна і тыя, што знікаюць, асабліва карысныя ці каштоўныя па пэўных якасцях віды дзікарослых раслін, якім пад уплывам негатыўных прыродных ці антрапагенных уздзеянняў пагражае скарачэнне колькасці або знікненне з флоры. Асн. частка іх занесена ў міжнар., рэгіянальныя ці нац. Чырвоныя кнігі. У Чырв. кнізе Беларусі 180 відаў ахоўных раслін, у тым ліку 156 сасудзістых (бяроза карлікавая, венерын чаравічак сапраўдны, кадзіла сармацкае, купальнік горны, цыбуля мядзведжая, гарлачык белы, піхта белая, пазнацвет асенні, пярэсна еўрапейская, хвошч вялікі і інш.), 15 мохападобных (андрэя скальная, меркія ірландская, сфагнум мяккі, цынклідотус дунайскі і інш.), 9 водарасцяў (гільдэнбрантыя рачная, нітэла грацыёзная, хара грубая і інш.), 17 відаў грыбоў (пархавік вялізны, спарасіс кучаравы, труфля летняя і інш.) і 17 лішайнікаў (лабарыя ямістая і лёгачная, уснея квітучая і інш.).
Г.У.Вынаеў.
т. 2, с. 157
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)