са́нта-дамі́нгскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
са́нта-дамі́нгскі |
са́нта-дамі́нгская |
са́нта-дамі́нгскае |
са́нта-дамі́нгскія |
| Р. |
са́нта-дамі́нгскага |
са́нта-дамі́нгскай
са́нта-дамі́нгскае |
са́нта-дамі́нгскага |
са́нта-дамі́нгскіх |
| Д. |
са́нта-дамі́нгскаму |
са́нта-дамі́нгскай |
са́нта-дамі́нгскаму |
са́нта-дамі́нгскім |
| В. |
са́нта-дамі́нгскі (неадуш.)
са́нта-дамі́нгскага (адуш.) |
са́нта-дамі́нгскую |
са́нта-дамі́нгскае |
са́нта-дамі́нгскія (неадуш.)
са́нта-дамі́нгскіх (адуш.) |
| Т. |
са́нта-дамі́нгскім |
са́нта-дамі́нгскай
са́нта-дамі́нгскаю |
са́нта-дамі́нгскім |
са́нта-дамі́нгскімі |
| М. |
са́нта-дамі́нгскім |
са́нта-дамі́нгскай |
са́нта-дамі́нгскім |
са́нта-дамі́нгскіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
са́нта-гертру́да
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
са́нта-гертру́да |
са́нта-гертру́ды |
| Р. |
са́нта-гертру́ды |
са́нта-гертру́д |
| Д. |
са́нта-гертру́дзе |
са́нта-гертру́дам |
| В. |
са́нта-гертру́ду |
са́нта-гертру́д |
| Т. |
са́нта-гертру́дай
са́нта-гертру́даю |
са́нта-гертру́дамі |
| М. |
са́нта-гертру́дзе |
са́нта-гертру́дах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Са́нта-Дамі́нга
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, нескланяльны
|
адз. |
| Н. |
Са́нта-Дамі́нга |
| Р. |
Са́нта-Дамі́нга |
| Д. |
Са́нта-Дамі́нга |
| В. |
Са́нта-Дамі́нга |
| Т. |
Са́нта-Дамі́нга |
| М. |
Са́нта-Дамі́нга |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Санта-Дамінга (гістар.) 4/132
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Санта-Крочэ (царква ў Фларэнцыі) 5/176
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
СА́НТА-А́НА (Santa Ana),
горад на З Сальвадора, каля падножжа вулкана Санта-Ана. Адм. ц. аднайм. дэпартамента. Засн. ў 1569. Каля 300 тыс. ж. (2000). На Панамерыканскай шашы, вузел чыгунак і аўтадарог. Другі, пасля сталіцы, па эканам. значэнні горад. Цэнтр раёна вырошчвання кавы. Прам-сць: харчасмакавая (вытв-сць растваральнай кавы, тытунёвых вырабаў), тэкст., запалкавая. Арх. помнікі калан. перыяду.
т. 14, с. 160
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
СА́НТА-ІСАБЕ́ЛЬ (Santa Isabel),
назва да 1973 сталіцы Экватарыяльнай Гвінеі г. Малаба.
т. 14, с. 160
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
СА́НТА-КРУС (Santa Cruz),
Санта-Крус-дэ-ла-Сьера, горад у цэнтр. ч. Балівіі. Адм. ц. аднайм. дэпартамента. Засн. ў 1560. 1065 тыс. ж. з прыгарадамі (2000). Чыг. станцыя на чыгунцы ў Бразілію і Аргенціну, вузел аўтадарог. Міжнар. аэрапорт. Эканам. цэнтр усх. ч. краіны. Прам-сць: харчасмакавая (вінаробчая, цукр., тытунёвая, шакаладная), гарбарна-абутковая, дрэваапрацоўчая; у прыгарадзе Эль-Пальмарэ нафтаперапрацоўка. Цэнтр раёна арашальнага земляробства (бавоўнік, цукр. трыснёг, тытунь, рыс, кава, какава). Ун-т. Арх. помнікі каланіяльнага перыяду.
т. 14, с. 160
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)