сакаві́та

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
сакаві́та сакаві́цей -

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сакаві́та-зялёны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сакаві́та-зялёны сакаві́та-зялёная сакаві́та-зялёнае сакаві́та-зялёныя
Р. сакаві́та-зялёнага сакаві́та-зялёнай
сакаві́та-зялёнае
сакаві́та-зялёнага сакаві́та-зялёных
Д. сакаві́та-зялёнаму сакаві́та-зялёнай сакаві́та-зялёнаму сакаві́та-зялёным
В. сакаві́та-зялёны (неадуш.)
сакаві́та-зялёнага (адуш.)
сакаві́та-зялёную сакаві́та-зялёнае сакаві́та-зялёныя (неадуш.)
сакаві́та-зялёных (адуш.)
Т. сакаві́та-зялёным сакаві́та-зялёнай
сакаві́та-зялёнаю
сакаві́та-зялёным сакаві́та-зялёнымі
М. сакаві́та-зялёным сакаві́та-зялёнай сакаві́та-зялёным сакаві́та-зялёных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сакаві́та-ружо́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сакаві́та-ружо́вы сакаві́та-ружо́вая сакаві́та-ружо́вае сакаві́та-ружо́выя
Р. сакаві́та-ружо́вага сакаві́та-ружо́вай
сакаві́та-ружо́вае
сакаві́та-ружо́вага сакаві́та-ружо́вых
Д. сакаві́та-ружо́ваму сакаві́та-ружо́вай сакаві́та-ружо́ваму сакаві́та-ружо́вым
В. сакаві́та-ружо́вы (неадуш.)
сакаві́та-ружо́вага (адуш.)
сакаві́та-ружо́вую сакаві́та-ружо́вае сакаві́та-ружо́выя (неадуш.)
сакаві́та-ружо́вых (адуш.)
Т. сакаві́та-ружо́вым сакаві́та-ружо́вай
сакаві́та-ружо́ваю
сакаві́та-ружо́вым сакаві́та-ружо́вымі
М. сакаві́та-ружо́вым сакаві́та-ружо́вай сакаві́та-ружо́вым сакаві́та-ружо́вых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

dosadnie

выразна; трапна; сакавіта

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

хра́пнуць, ‑не; зак. і аднакр.

Зламацца з трэскам. Ды раптам сакавіта храпне граб. Успыхнуць росаў зыркія вясёлкі. Барадулін. Хоць хворага не бачыш месца, Дуб храпне так, што браце мой! Гаўрусёў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чмо́каць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак., каго-што і без дап.

Разм.

1. Тое, што і цмокаць. Ваня чмокаў на каня, торгаў лейцамі. Новікаў. — Не даведаецца [Валодзя], я вас сустрэну ля паста, — паспешна дадавала Рыма, чмокала Марка ў шчаку і хуценька бегла ў сваю зямлянку... Васілеўская.

2. Утвараць гукі, падобныя на хлюпанне. Хлюпалі і сакавіта чмокалі капытамі ў рэдкай гразі змораныя коні. Нікановіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

КАЛІ́НКАВІЦКІ СТРОЙ,

традыцыйны комплекс бел. нар. адзення на Усх. Палессі. Бытаваў у 19—1-й пал. 20 ст. пераважна ў Калінкавіцкім, Светлагорскім і Жлобінскім р-нах. Адметны дасканала распрацаванай і выверанай арнаментыкай натыкання і вышывак, своеасаблівымі, з мноствам пышных Калінкавіцкі строй. Жанчына ў святочным адзенні з гарсэтам. Вёска Яланы Светлагорскага раёна Гомельскай вобл. 1920-я г. фальбонак каўнярамі жаночых кашуль, багата аздобленымі гарсэтамі. Аснову жаночага летняга гарнітура складалі кашуля, спадніца-андарак, фартух, гарсэт, галаўны ўбор.

Кашулю шылі з 3 полак даматканага белага палатна, з прамымі плечавымі ўстаўкамі, адкладным (стаяча-адкладным) прышытым ці здымным каўняром з мноствам пышных фальбонак. Аздаблялі кашулю натыканнем, вышыўкай на каўняры, рукавах, плечавых устаўках, падоле, а таксама карункамі, мохрыкамі, нашыўкамі тканін. Андарак кроілі з 4 полак даматканага сукна ў верт. пункцірныя рознакаляровыя паскі на сакавіта-малінавым фоне («андарак у граты») і ў рознакаляровыя паскі на цёмна-чырвоным фоне, якія ўтваралі буйную клетку («андарак у краты»), Да верху спадніцы, сабранага ў дробныя складкі, прышывалі спец. вытканы пояс. Фартух шылі з 2 полак палатна, злучалі іх дэкар. швом-расшыўкай. Белае поле фартуха натыкалася строгім арнаментам з прамавугольнікаў і квадратаў, гарыз. палос. Гарсэт шылі з тонкага даматканага, злёгку прываленага сукна або фабрычных тканін. Кроіўся прыталеным з баскай у форме 4 кліноў або пышнай фальбоны. Крыссе яго абапал засцежкі аздаблялі нашыўкай тасьмы розных колераў, упрыгожвалі метал. і касцянымі гузікамі, машыннай ці ручной строчкай. Традыц. галаўнымі ўборамі дзяўчат былі вянкі, павязкі накшталт маленькіх ручнікоў — скіндачкі, замужніх жанчын — наміткі, хусткі, чапцы са скіндачкамі, донца якіх вышывалася густым чырвоным арнаментам.

Аснову мужчынскага адзення складалі кашуля з поясам і нагавіцы. Тунікападобная кашуля шылася з белага кужэльнага палатна, аздаблялася паскамі геам. арнаменту на каўняры, пазусе, плячах, рукавах і падоле. Адзенне дапаўнялася галаўным уборам (магерка, аблавуха), скураной кайстрачкай-калітой, скураным чэхлікам для ножыка, грабеньчыка.

М.​Ф.​Раманюк.

т. 7, с. 468

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

satt

1. a

1) сы́ты, нае́дзены;

sich ~ ssen* нае́сціся ўдо́сталь [ад пу́за];

~ wrden пад’е́сці, нае́сціся;

sich ~ rden нагавары́цца;

ich hbe [bin] es ~ разм. мне гэ́та надаку́чыла, я сы́ты па го́рла

2) сакаўны́, насы́чаны (пра колер і г.д.);

~e Töne густы́я [насы́чаныя] то́ны

2. adv

1) дасы́та, уво́лю;

er hat nicht ~ zu ssen ён жыве́ галаднава́та [на́дгаладзь]

2) сакаві́та, гу́ста, напы́шліва

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)