Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
рэ́шта, -ы, ДМ -шце, ж.
1. Частка чаго-н., якая засталася нявыкарыстанай; астача, астатак.
2. Частка якога-н. адрэзка часу ці адлегласці, якая засталася нявыкарыстанай ці непераадоленай.
Р. дня.
Р. дарогі.
3. Здача.
Атрымаць рэшту.
Р. з рубля.
◊
У рэшце рэшт —
1) у канчатковым выніку.
Доўга ўтлумачвалі, у рэшце рэшт зразумеў;
2) пабочн. сл., тое, што і нарэшце (у 2 і 3 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
eventually[ɪˈventʃuəli]adv. урэ́шце, у рэ́шце рэшт, канчатко́ва
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
lastly[ˈlɑ:stli]adv. нарэ́шце, урэ́шце, у рэ́шце рэшт
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
eventually
[ɪˈventʃuəli]
adv.
канчатко́ва; у рэ́шце рэшт
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
wreszcie
нарэшце, урэшце; урэшце рэшт
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ultimately[ˈʌltɪmətli]adv. у рэ́шце рэшт, урэ́шце; нарэ́шце; у канчатко́вым вы́ніку;
Ultimаtely they became friends again. У рэшце рэшт яны зноў сталі сябрамі.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Нааста́так ’нарэшце, у канцы’ (Яруш.), на аста́так ’нарэшце’, на аста́тку ’у рэшце рэшт’ (Нас.). Ад аста́так, параўн. укр.наоста́нку, наоста́нці ’нарэшце, у канцы’, гл. астацца.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
КЫЗЫЛУЗЕ́Н,
рака ў Іране. Даўж. 720 км, пл. басейна 56,2 тыс.км². Вытокі ў паўн.-зах. адгор’ях Загроса. Перасякае зах. частку Іранскага нагор’я, у нізоўях прарывае зах. край хр. Эльбурс, пасля зліцця з р. Шахруд утварае р. Сефідруд, упадае ў Каспійскае м. Сярэдні гадавы расход вады каля 170 м³/с. У сутоках К. і р. Шахруд — гідравузел. Выкарыстоўваецца для арашэння. У дэльце — г.Рэшт.