рэпрэсіі

т. 14, с. 20

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

рэпрэсіі палітычныя

т. 14, с. 20

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

рэпрэ́сія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. рэпрэ́сія рэпрэ́сіі
Р. рэпрэ́сіі рэпрэ́сій
Д. рэпрэ́сіі рэпрэ́сіям
В. рэпрэ́сію рэпрэ́сіі
Т. рэпрэ́сіяй
рэпрэ́сіяю		 рэпрэ́сіямі
М. рэпрэ́сіі рэпрэ́сіях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рэпрэсі́раваць, -рую, -руеш, -руе; -руй; -раваны; зак. і незак., каго (што).

Падвергнуць (падвяргаць) рэпрэсіі, рэпрэсіям.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

рэпрэсі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., каго-што.

Падвергнуць (падвяргаць) рэпрэсіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Mássenrepressáli¦en pl ма́савыя рэпрэ́сіі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Vergéltungsmaßnahmen pl рэпрэ́сіі, ка́рныя ме́ры

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

га́ненне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. ганіць.

гане́нне, ‑я, н.

Жорсткае праследаванне, рэпрэсіі. Пачаліся жорсткія ганенні на маці: арышты, катаванні ў палявой жандармерыі. «Звязда».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наво́чны ​1, ‑ая, ‑ае.

Які надзяваецца на вочы для аховы ад чаго‑н.

наво́чны ​2, ‑ая, ‑ае.

Разм. Тое, што і наглядны. Урад [цара] трапіў у няёмкае становішча: яму даводзілася ўжываць рэпрэсіі да той самай думы, якую ён сам склікаў. Гэта было навочнай агітацыяй супроць самаўладства. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

represja

represj|a

ж. часцей мн.~e — рэпрэсія;

zastosować ~ę — прымяніць рэпрэсіі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)