рэзо́нны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рэзо́нны |
рэзо́нная |
рэзо́ннае |
рэзо́нныя |
| Р. |
рэзо́ннага |
рэзо́ннай
рэзо́ннае |
рэзо́ннага |
рэзо́нных |
| Д. |
рэзо́ннаму |
рэзо́ннай |
рэзо́ннаму |
рэзо́нным |
| В. |
рэзо́нны (неадуш.)
рэзо́ннага (адуш.) |
рэзо́нную |
рэзо́ннае |
рэзо́нныя (неадуш.)
рэзо́нных (адуш.) |
| Т. |
рэзо́нным |
рэзо́ннай
рэзо́ннаю |
рэзо́нным |
рэзо́ннымі |
| М. |
рэзо́нным |
рэзо́ннай |
рэзо́нным |
рэзо́нных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
рэзо́нны, ‑ая, ‑ае.
Які мае дастаткова разумных падстаў, абгрунтаваны. [Старога] хацелі затрымаць, прыводзілі рэзонныя доказы. Караткевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэзо́нны
(ад рэзон)
які мае дастаткова разумных падстаў, слушны, абгрунтаваны.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)