рэа́льна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
рэа́льна рэа́льней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рэа́льна нареч. реа́льно

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рэа́льна-жыццёвы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. рэа́льна-жыццёвы рэа́льна-жыццёвая рэа́льна-жыццёвае рэа́льна-жыццёвыя
Р. рэа́льна-жыццёвага рэа́льна-жыццёвай
рэа́льна-жыццёвае
рэа́льна-жыццёвага рэа́льна-жыццёвых
Д. рэа́льна-жыццёваму рэа́льна-жыццёвай рэа́льна-жыццёваму рэа́льна-жыццёвым
В. рэа́льна-жыццёвы (неадуш.)
рэа́льна-жыццёвага (адуш.)
рэа́льна-жыццёвую рэа́льна-жыццёвае рэа́льна-жыццёвыя (неадуш.)
рэа́льна-жыццёвых (адуш.)
Т. рэа́льна-жыццёвым рэа́льна-жыццёвай
рэа́льна-жыццёваю
рэа́льна-жыццёвым рэа́льна-жыццёвымі
М. рэа́льна-жыццёвым рэа́льна-жыццёвай рэа́льна-жыццёвым рэа́льна-жыццёвых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

реа́льно нареч. рэа́льна;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

канкрэ́тны, -ая, -ае.

Які рэальна існуе, дакладны, прадметна акрэслены ў адрозненне ад абстрактнага, адцягненага.

К. прадмет.

Разважаць канкрэтна (прысл.).

|| наз. канкрэ́тнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

realnie

рэальна

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

гістары́чны, -ая, -ае.

1. гл. гісторыя.

2. Які рэальна існаваў, не выдуманы.

Г. факт.

3. Які адносіцца да часу, ад якога захаваліся пісьмовыя помнікі (напр., рукапісы); проціл. дагістарычны.

Гістарычная эпоха.

4. Выключна важны, які ўвайшоў у гісторыю.

Гістарычныя рашэнні.

|| наз. гістары́чнасць, -і, ж. (да 1 і 4 знач.).

Г. мастацкага твора.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

НАМІНАЛІ́ЗМ,

філасофскае вучэнне, адпаведна якому ў аб’ектыўнай рэчаіснасці рэальна існуюць толькі адзінкавыя рэчы з іх індывід. якасцямі і ўласцівасцямі, а агульныя паняцці з’яўляюцца толькі суб’ектыўнымі пабудовамі розуму, што выяўляюцца ў назве рэчаў і не адлюстроўваюць іх уласцівасцей.

Вытокі Н. ў антычнасці (Антысфен, Дыяген Сінопскі). Як вучэнне сфарміравалася ў эпоху сярэднявечча [У.​Окам (Англія), І.​Расцэлін, Ж.​Бурыдан (Францыя) і інш.] у барацьбе з рэалізмам. Ідэі Н. на ідэаліст. аснове развіваліся ў вучэннях Т.Гобса, Дж.​Берклі (Англія), Д.Юма, у сучасны перыяд — у семантычнай філасофіі. Падрываючы веру ў непахіснасць царк. догматаў, Н. выяўляў тэндэнцыю ў развіцці эмпірычнага даследавання рэальна існуючых рэчаў, павароту філасофіі ад разумовай рэліг. праблематыкі да вывучэння навакольнай прыроды.

т. 11, с. 138

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

made-up [ˈmeɪdʌp] adj.

1. прыду́маны; які́ не існу́е рэа́льна;

a made-up story вы́думка, прыду́мка

2. загрымірава́ны; з макія́жам (на твары)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

канкрэ́тны

(лац. concretus = згушчаны, ушчыльнены)

які рэальна існуе, дакладны, пэўны (проціл. абстрактны).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)