рыча́ть несов.

1. рыка́ць; (реветь) раўці́; (о собаке) гы́ркаць;

2. перен., разг. гы́ркаць, раўці́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гы́ркаць несов.

1. (о собаке) рыча́ть;

2. перен., разг. (о человеке) рыча́ть, ря́вкать; (грубо отвечать) огрыза́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

га́ркаць несов., разг.

1. (о собаке) рыча́ть;

2. (громко, со злостью кричать) га́ркать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рыка́ць несов.

1. (о рогатом скоте) мыча́ть, реве́ть;

2. (о зверях) рыка́ть, рыча́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

раўці́ несов.

1. в разн. знач. реве́ть; (о зверях — ещё) рыча́ть;

бык раве́ — бык ревёт;

рака́ раве́ — река́ ревёт;

2. перен. (громко плакать) реве́ть;

3. перен. (громко кричать) ора́ть; рыча́ть;

р. не́мым го́ласам — реве́ть белу́гой; крича́ть благи́м ма́том

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бурча́ць несов.

1. рыча́ть, ворча́ть, урча́ть;

саба́ка ~чы́ць — соба́ка рычи́т (ворчи́т, урчи́т);

2. разг., неодобр. (сердито бормотать) ворча́ть, бурча́ть, брюзжа́ть;

3. безл. бурча́ть, урча́ть;

у жываце́ — ~чы́ць в животе́ бурчи́т (урчи́т)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)