ры́зніца, -ы, мн. -ы, -ніц, ж.

Памяшканне пры царкве, у якім захоўваюцца рызы і царкоўныя рэчы.

|| прым. ры́знічны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ры́зніца

‘памяшканне пры царкве’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ры́зніца ры́зніцы
Р. ры́зніцы ры́зніц
Д. ры́зніцы ры́зніцам
В. ры́зніцу ры́зніцы
Т. ры́зніцай
ры́зніцаю		 ры́зніцамі
М. ры́зніцы ры́зніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ры́зніца ж., церк. ри́зница

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ры́зніца, ‑ы, ж.

Памяшканне пры царкве, у якім захоўваюцца рызы і царкоўныя рэчы. У рызніцы манастыр скай царквы цьмяна гарэла лямпачка. Асіпенка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рызніца

т. 13, с. 496

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ры́зніца ж. царк. Sakristéi f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ри́зница церк. ры́зніца, -цы ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

vestry [ˈvestri] n. eccl. ры́зніца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

sacristy [ˈsækrɪsti] n. eccl. ры́зніца; сакры́стыя

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Sakristéi f -, -en царк. ры́зніца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)