ры́бін гл. рыба.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ры́бін

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ры́бін ры́біна ры́біна ры́біны
Р. ры́бінага ры́бінай
ры́бінае		 ры́бінага ры́біных
Д. ры́бінаму ры́бінай ры́бінаму ры́біным
В. ры́бін (неадуш.)
ры́бінага (адуш.)		 ры́біну ры́біна ры́біны (неадуш.)
ры́біных (адуш.)
Т. ры́біным ры́бінай
ры́бінаю		 ры́біным ры́бінымі
М. ры́біным ры́бінай ры́біным ры́біных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ры́бін

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ры́бін ры́біна ры́біна ры́біны
Р. ры́бінага ры́бінай
ры́бінае		 ры́бінага ры́біных
Д. ры́бінаму ры́бінай ры́бінаму ры́біным
В. ры́бін (неадуш.)
ры́бінага (адуш.)		 ры́біну ры́біна ры́біны (неадуш.)
ры́біных (адуш.)
Т. ры́біным ры́бінай
ры́бінаю		 ры́біным ры́бінымі
М. ры́біным ры́бінай ры́біным ры́біных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ры́бін

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ры́бін ры́біна ры́біна ры́біны
Р. ры́бінага ры́бінай
ры́бінае		 ры́бінага ры́біных
Д. ры́бінаму ры́бінай ры́бінаму ры́біным
В. ры́бін (неадуш.)
ры́бінага (адуш.)		 ры́біну ры́біна ры́біны (неадуш.)
ры́біных (адуш.)
Т. ры́біным ры́бінай
ры́бінаю		 ры́біным ры́бінымі
М. ры́біным ры́бінай ры́біным ры́біных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ры́бін прям., перен. ры́бий;

р. тлушч — ры́бий жир;

~ны во́чы — ры́бьи глаза́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ры́бін, ‑а.

1. Які мае адносіны да рыбы, належыць ёй. Рыбіна луска. // Які здабываецца з рыбы. Рыбін тлушч.

2. перан. Невыразны, бясколерны, халодны. Рыбіны вочы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ры́бін Fisch-;

ры́бін тлушч Físchtran m -(e)s;

ры́біна ко́стка Físchgräte f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ры́ба, -ы, мн. -ы, рыб, ж.

1. Вадзяная пазваночная жывёліна з канечнасцямі ў выглядзе плаўнікоў, якая дыхае жабрамі.

Касцявыя рыбы.

Драпежная р.

Рачная, марская р.

Біцца як р. аб лёд (пакутліва шукаць выйсце з цяжкага становішча; разм.). Адчуваць сябе дзе-н. як р. ў вадзе (натуральна, проста, добра; разм.). У каламутнай вадзе рыбу лавіць (перан.: мець выгаду, карыстаючыся няяснасцю абставін; разм., неадабр.).

2. Частка тушы (тушкі) такой жывёліны, якая ўжыв. ў ежу.

Смажаная, вэнджаная, салёная р.

Р. пад марынадам.

|| памянш. ры́бка, -і, ДМ -бцы, мн. -і, -бак, ж. (ласкавы зварот да жанчыны, дзіцяці; разм.).

|| прым. ры́бны, -ая, -ае і ры́бін, -а (да 1 знач.).

Рыбная лоўля.

Рыбная прамысловасць.

Рыбныя катлеты.

Рыбны дзень (у які гатуюцца рыбныя, а не мясныя стравы). Рыбіна луска.

Рыбін тлушч (вадкі тлушч з печані трасковых рыб).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Рыбін тлушч (медыцынскі) 9/204; 10/288

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

РЫ́БІН ТЛУШЧ,

тлушч, які вырабляюць з печані рыб, часцей сям. трасковых. Празрыстая масляністая вадкасць ад жаўтаватага да светла-карычневага колеру, мае слабы спецыфічны рыбны пах і смак. Складаецца з трыгліцэрыдаў негранічных к-т, невял. колькасці свабодных тлустых к-т, халестэрыну, фасфатыдаў, вітамінаў A, D і інш. Выкарыстоўваецца ў медыцыне і жывёлагадоўлі ў якасці крыніцы вітамінаў, для прафілактыкі і лячэння астэадыстрафіі, рахіту, курынай слепаты, залатухі, для лячэння ран, язваў, апёкаў. З адходаў перапрацоўкі рыбы атрымліваюць тэхн. Р.т., які выкарыстоўваецца ў гарбарнай, мылаварнай вытв-сцях і інш.

т. 13, с. 485

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)