Ру́дніца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Ру́дніца
Р. Ру́дніцы
Д. Ру́дніцы
В. Ру́дніцу
Т. Ру́дніцай
Ру́дніцаю
М. Ру́дніцы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Рудніца (р., бас. Сухадроўкі) 11/397

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Рудніца (в., Сенненскі р-н) 9/365; 10/221

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Рудніца (в., Чашніцкі р-н) 6/435; 11/221

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

НЕ́НАЧ,

рака ў Калінкавіцкім і Мазырскім р-нах Гомельскай вобл., левы прыток р. Прыпяць. Даўж. 41 км. Пл. вадазбору 796 км. Пачынаецца за 2 км на ПдУ ад в. Рудніца Калінкавіцкага р-на, вусце каля рачнога порта Мазыр (Пхоў). Цячэ па Прыдняпроўскай нізіне і Мазырскім Палессі. Рэчышча ад вытоку на працягу 34,6 км каналізаванае.

т. 11, с. 285

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ЛУКО́МСКАЕ ВАДАСХО́ВІШЧА У Чашніцкім р-не Віцебскай вобл., каля в. Рудніца. Створана на р. Лукомка ў 1951. Пл. 0,38 км², даўж. 3 км, найб. шыр. 120 м, найб. глыб. 6,2 м, аб’ём вады 1,1 млн. м³. Берагі ў вярхоўі спадзістыя, у нізоўі абрывістыя, выш. 10—15 м. Выкарыстоўваецца для энергет. мэт (Лукомская ГЭС).

Ф.​М.​Ашэраў.

т. 9, с. 364

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Ру́дня ’прамысловае прадпрыемства, дзе здабывалі або плавілі руду’ (ТСБМ, Нас.), ’месца выплаўкі жалеза’ (ТС), рудня́, ру́дніца ’тс’ (Ласт.), руднікі́ ’жыхары вёскі Рудня’ (ТС). Ад руда (гл.) як судня ’месца, дзе быў суд’, пчольня, кветня ’кветнік’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ЛУКО́МКА, Лукамка, Уюнок,

рака ў Чашніцкім р-не Віцебскай вобл., правы прыток р. Ула (бас. р. Зах. Дзвіна). Даўж. 53 км. Пл. вадазбору 831 км². Выцякае з Лукомскага возера каля г. Новалукомль, цячэ ўздоўж усх. ускраіны Лукомскага ўзв. па Чашніцкай раўніне. Асн. прыток — р. Югна (справа). Даліна трапецападобная, шыр. 400—600 м, у ніжнім цячэнні да 5 км. Пойма перарывістая, у вярхоўі і вусцевай ч. забалочаная, шыр. да 1,6 км. Рэчышча моцназвілістае. Сярэднегадавы расход вады ў вусці 5,4 м³/с. Каля в. Рудніца Лукомскае вадасховішча.

т. 9, с. 364

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

СЕ́ННЕНСКАЕ ПАТРЫЯТЫ́ЧНАЕ ПАДПО́ЛЛЕ ў Вялікую Айчынную вайну.

Дзейнічала ў 1941—44 на тэр. Сенненскага р-на Віцебскай вобл. пад кіраўніцтвам Сенненскіх падп. райкомаў ЛКСМБ і КП(б)Б. У 1943 налічвала 40 арг-цый і груп (170 чал.): 7 груп у г. Сянно (кіраўнікі Ф.​Я.​Кудрашоў, А.​Я.​Ушацкая, Э.​К.​Гарнакова, Н.​Крылова), у вёсках Асінаўка (М.​П.​Бараноўскі, Я.​Г.​Кучка, Л.​П.​Бараноўская), Буй (Радкевіч), Буйнічкава (Я.​Магера), Бурбін (Л.​І.​Сяліцкі, Ф.​Аўдзееў), Відокі (М.​М.​Каламеец), Воўсішча (Н.​Куляшова, Г.​У.​Ляхоўская), Вял. Сяло (М. і В.​Красоўскія), Вял. Азярэцк (В.​Тарасевіч), Гарывец (Н.​С.​Валадкевіч), Дубнякі (В.​Ляўко), Замошша (У.​Радкевіч, А.​Фіткевіч), Кажамякі (М.​Шаўлік), Каміншчына (А.​Марцінкевіч), Капланы (І.​Ф.​Дунец), Клімавічы (Л.​Мізаўцова), Курэйшына (А.​П.​Лявонаў), Латыгаль (В.​П.​Карпушэнка), Лук’янава (І.​Глякаў), Малешы (К.​Кандрашоў), Маргойцы (Р.​Пракаповіч, Г.​Гаралёва), Міхалполле (М.​Б.​Гарнявецкі), Міцюкова (І.​Казырэўскі), Новая Беліца (П.​Васільеў, У.​Рачонак, Д.​Бурак), Нямойта (М.​Гутарэвіч, Т.​Зайцаў, Н.​Занько), саўгас «Полымя» (Г.​У.​Ляхоўская, А.​Хадорык), Поўзікі (Н.​С.​Валадкевіч, В.​К.​Шыдлоўская), Прыветак (Л.​С.​Кацар, М.​Дзмітраковіч), Пурплева (І.​Жагула), Расходнава (П.​Лябецкі, Н.​Юрша), Рудніца (М.​Тамашэўскі, М.​Воранаў), Савінічы (А.​І.​Стук, Р.​М.​Латышава), Сукрамна (Н.​Мяцеліца), Сычова (М.​В.​Тарасевіч), Тухінка (Л.​Яроменка), Ульянавічы (У.​М.​Бяляеў, П.​В.​Кацар, В.​С.​Блажкоў, У.​Скапа, М.​Дольскі) і інш. Падпольшчыкі распаўсюджвалі сярод насельніцтва зводкі Саўінфармбюро, збіралі і перадавалі партызанам зброю, боепрыпасы, медыкаменты, вопратку, разведданыя, праводзілі дыверсіі. Пад іх уплывам адбыўся масавы пераход паліцэйскіх у партызаны. З набліжэннем фронту падпальшчыкі далучыліся да партызан.

В.​В.​Бандарэвіч.

т. 14, с. 329

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)