Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Verbum
анлайнавы слоўнікЗалатыя руды і
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
ро́ссып
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ро́ссып | ||
| ро́ссыпу | ро́ссыпаў | |
| ро́ссыпу | ро́ссыпам | |
| ро́ссып | ||
| ро́ссыпам | ро́ссыпамі | |
| ро́ссыпе | ро́ссыпах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ро́ссып, -у,
1. Пра тое, што рассыпана ў вялікай колькасці (
2. звычайна
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Góldfelder
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
алма́зны, ‑ая, ‑ае.
Які мае дачыненне да алмазу (у 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
КЫЗЫ́Л-ТАЙГА́,
найбольш высокая горная вяршыня
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КАРАБА́ХСКАЕ НАГО́Р’Е,
вулканічнае лававае нагор’е ў Закаўказзі, паміж Зан гезурскім і Карабахскім хрыбтамі, у Азербайджане і Арменіі.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
чысця́к, ‑у,
Травяністая расліна сямейства казяльцовых, якая цвіце звычайна ранняй вясной і мае жоўтыя бліскучыя кветкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
МУНКУ́-САРДЫ́К,
найбольш высокі горны масіў ва
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)