ро́да-племянны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ро́да-племянны́ ро́да-племянна́я ро́да-племянно́е ро́да-племянны́я
Р. ро́да-племянно́га ро́да-племянно́й
ро́да-племянно́е		 ро́да-племянно́га ро́да-племянны́х
Д. ро́да-племянно́му ро́да-племянно́й ро́да-племянно́му ро́да-племянны́м
В. ро́да-племянны́ (неадуш.)
ро́да-племянно́га (адуш.)		 ро́да-племянну́ю ро́да-племянно́е ро́да-племянны́я (неадуш.)
ро́да-племянны́х (адуш.)
Т. ро́да-племянны́м ро́да-племянно́й
ро́да-племянно́ю		 ро́да-племянны́м ро́да-племянны́мі
М. ро́да-племянны́м ро́да-племянно́й ро́да-племянны́м ро́да-племянны́х

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ро́дзіч м., ист. (член рода) ро́дич

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

БЕДУІ́НЫ (араб.),

качавыя арабы-жывёлаводы (гал. чынам вярблюдагадоўцы) Аравійскага п-ва і Паўн. Афрыкі. У еўрап. л-ры бедуінамі называюць таксама паўкачавых арабаў, якія сумяшчаюць жывёлагадоўлю з земляробствам. У грамадскім ладзе бедуінаў суіснуюць рысы рода-племянной арганізацыі і патрыярхальна-феад. адносін.

т. 2, с. 371

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

спадкае́мец м. тс. юрыд. Érbe m -n, -n; Stámmhalter m -s, - (рода)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Рамашо́к м. р. ’рамонак’ (маладз., Жд. 2). Перанос рода са звычайнага рамонак (гл.) на запазычанне з рускай, гл. папярэдняе слова.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

трайбалі́зм

(англ. tribalism, ад tribe = племя)

племянны або этнічны сепаратызм 1 у грамадстве, дзе ёсць перажыткі рода-племяннога падзелу.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

бы́ло част. (для мужского рода) быў, (для женского рода) была́, (для среднего рода) было́, (для множественного числа) былі́;

он пришёл бы́ло ён быў прыйшо́ў;

она́ пришла́ бы́ло яна́ была́ прыйшла́;

мы бы́ло заблуди́лись мы былі́ заблудзі́лі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

была́ частица (для женского рода) бы́ло;

яна́ была́ прыйшла́ — она́ бы́ло пришла́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

быў частица (для мужского рода) бы́ло;

ён быў прыйшо́ў — он пришёл бы́ло

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

увасьмяры́х нареч. (о лицах разного пола или о существах ср. рода) ввосьмеро́м

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)