расчы́стка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. расчы́стка
Р. расчы́сткі
Д. расчы́стцы
В. расчы́стку
Т. расчы́сткай
расчы́сткаю
М. расчы́стцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

расчы́стка ж. расчи́стка; см. расчы́сціць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

расчы́стка, ‑і, ДМ ‑стцы; ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. расчышчаць — расчысціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расчы́стка ж. Säubern n -s, Säuberung f -; Réinigung f -, Áufräumen n -s, Räumung f -; Líchten n -s, Róden n -s (лесу); Fréilegung f - (дарогі)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

расчы́сціць, -чы́шчу, -чы́сціш, -чы́сціць; -чы́шчаны; зак., што.

Ачысціць, вызваліць ад чаго-н.; прыбраць што-н.

Р. дарожку ад снегу.

|| незак. расчышча́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. расчышчэ́нне, -я, н. і расчы́стка, -і, ДМ -тцы, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

расчи́стка расчы́стка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

снегаачы́стка, ‑і, ДМ ‑тцы, ж.

Расчыстка вуліц, дарог і пад. ад снегу. Арганізаваць снегаачыстку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Enttrümmerung f -, -en расчы́стка ад разва́лін [абло́мкаў]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

clearing [ˈklɪərɪŋ] n.

1. ачы́стка, расчы́стка

2. прага́ліна, прага́л, паля́на

3. finance клі́рынг, безная́ўны разлі́к памі́ж ба́нкамі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

clearance [ˈklɪərəns] n.

1. ачы́стка, расчы́стка;

a clearance sale распро́даж

2. устаране́нне перашко́ды

3. дазво́л, до́пуск;

security clearance праве́рка добранадзе́йнасці

4. паля́на, ля́да

5. tech. зазо́р

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)