расцвіта́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. расцвіта́ю расцвіта́ем
2-я ас. расцвіта́еш расцвіта́еце
3-я ас. расцвіта́е расцвіта́юць
Прошлы час
м. расцвіта́ў расцвіта́лі
ж. расцвіта́ла
н. расцвіта́ла
Загадны лад
2-я ас. расцвіта́й расцвіта́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час расцвіта́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

расцвіта́ць несов., прям., перен. расцвета́ть; см. расцвісці́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

расцвіта́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да расцвісці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расцвісці́, расцвіта́ць

1. (пра кветкі) áufblühen vi (s), erblühen vi (s);

2. перан. (дасягнуць росквіту) gedéihen vi (s), áufblühen* vi (s), blühen vi (h), éinen Áufschwung erlében

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

расцвісці́, -цвіту́, -цвіце́ш, -цвіце́; -цвіцём, -цвіцяце́, -цвіту́ць; расцві́ў, -віла́, -ло́; -цвіці́; зак.

1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Пакрыцца цветам, кветкамі; распусціцца.

Расцвілі вішні.

2. перан. Дасягнуць росквіту фізічных і духоўных сіл.

Дзяўчына расцвіла.

3. перан. Дасягнуць высокага развіцця, працвітання.

Талент пісьменніка расцвіў.

|| незак. расцвіта́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. расцвіта́нне, -я, н. і ро́сквіт, -у, м.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

белагру́ды, ‑ая, ‑ае.

У якога белыя грудзі. Будуць вечна сады расцвітаць, Белагрудыя ластаўкі лётаць. Панчанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Квітне́ць ’распускацца, расцвітаць (пра кветкі)’ (ТСБМ). Гл. квет.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

расцвіта́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. расцвітаць — расцвісці; росквіт. Вечнае расцвітанне зямлі поўніць нас салодкай трывогаю сэрца. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

erblühen vi (s) расцвіта́ць, квітне́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

расцвета́ть несов.

1. расцвіта́ць;

2. перен. (приходить в состояние подъёма) квітне́ць; см. расцвести́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)