расху́таць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., каго-што.

Раскруціць, раскрыць каго-, што-н. захутанае.

Р. дзіця.

Р. хустку.

|| незак. расху́тваць, -аю, -аеш, -ае.

|| звар. расху́тацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. расху́твацца, -аюся, -аешся, -аецца.

|| наз. расху́тванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

расху́таць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. расху́таю расху́таем
2-я ас. расху́таеш расху́таеце
3-я ас. расху́тае расху́таюць
Прошлы час
м. расху́таў расху́талі
ж. расху́тала
н. расху́тала
Загадны лад
2-я ас. расху́тай расху́тайце
Дзеепрыслоўе
прош. час расху́таўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

расху́таць сов. раску́тать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

расху́таць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Вызваліць ад таго, што абхінае, пакрывае каго‑, што‑н. [Уладзімір:] Мне хочацца папрасіць, каб .. [Гінка] расхутала Мэрачку і пусціла яе пабегаць. Корбан. Сані спыніліся. Лёкай Пятро расхутаў паноў, павесіў футры ля ляжанкі. Караткевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расху́таць, расху́тваць áuswickeln vt; lóswickeln аддз. vt (дзіця)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

раску́тать сов. расху́таць, раскруці́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

расху́тваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да расхутаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расху́таны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад расхутаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расху́тванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. расхутваць — расхутаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)