растру́шчыць, -шчу, -шчыш, -шчыць; -шчаны; зак., каго-што (разм.).

Ударыўшы, націснуўшы чым-н., раздрабіць.

Р. шкло.

Р. косць.

|| незак. растру́шчваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. растру́шчванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

растру́шчыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. растру́шчу растру́шчым
2-я ас. растру́шчыш растру́шчыце
3-я ас. растру́шчыць растру́шчаць
Прошлы час
м. растру́шчыў растру́шчылі
ж. растру́шчыла
н. растру́шчыла
Загадны лад
2-я ас. растру́шчы растру́шчыце
Дзеепрыслоўе
прош. час растру́шчыўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

растру́шчыць сов., разг. разби́ть, раздроби́ть; размозжи́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

растру́шчыць, ‑шчу, ‑шчыш, ‑шчыць; зак., каго-што.

Разм. Ударыўшы, націснуўшы чым‑н., раздрабіць. Віктар Пясецкі, падняўшы з зямлі гадзіннік, у якім ён, наступіўшы нагою, раструшчыў шкло, злосна паглядзеў на мужчын і падаўся ў кусты. Гурскі. [Галя] ударыла, мусіць, па воку, бо на .. [Васіля] аднекуль са столі раптам пасыпаліся іскры, вострыя, колкія, бы там хто раструшчыў лямпачку на дробныя чырвоныя кавалачкі. Пташнікаў. // Пашкодзіць, разбіць (пра косць і пад.). Драпежнік не паспеў забіць .. [перапёлку], адно раструшчыў грудную клетку. Чыгрынаў. / у безас. ужыв. Не то асколкам, не то кавалкам адарванага бетону .. [Якімцаву] раструшчыла левае плячо. Хадкевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

растру́шчыць разм. zerkléinern vt, (zer)stückeln vt, zerschlágen* vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Растру́шчыць ’раздушыць, раздрабіць’ (ТСБМ, Бяльк.). Гл. трушчыць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

парастру́шчваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Раструшчыць усё, многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

размозжи́ть сов. размажджэ́рыць, растру́шчыць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

растру́шчваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да раструшчыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парастру́шчваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Раструшчыць усё, многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)