1.
2. Смяротная кара, якая чыніцца выстралам з агнястрэльнай зброі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
1.
2. Смяротная кара, якая чыніцца выстралам з агнястрэльнай зброі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| расстрэ́лы | ||
| расстрэ́лу | расстрэ́лаў | |
| расстрэ́лу | расстрэ́лам | |
| расстрэ́лы | ||
| расстрэ́лам | расстрэ́ламі | |
| расстрэ́ле | расстрэ́лах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прысудзі́ць да расстрэ́лу zum Tóde durch Erschíeßen verteilen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
расстраля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е; -я́ны;
1. каго (што). Падвергнуць расстрэлу (у 2
2. каго-што. Падвергнуць моцнаму абстрэлу з блізкай адлегласці.
3. што. Зрасходаваць пры стральбе.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Курлоўскі
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Кішчыцкі
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Косаўскі
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Ленскі
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)