ра́ніцца

‘атрымліваць рану’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ра́нюся ра́німся
2-я ас. ра́нішся ра́ніцеся
3-я ас. ра́ніцца ра́няцца
Прошлы час
м. ра́ніўся ра́ніліся
ж. ра́нілася
н. ра́нілася
Дзеепрыслоўе
цяп. час ра́нячыся

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ра́ніцца

‘прыходзіць раней’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ра́нюся ра́німся
2-я ас. ра́нішся ра́ніцеся
3-я ас. ра́ніцца ра́няцца
Прошлы час
м. ра́ніўся ра́ніліся
ж. ра́нілася
н. ра́нілася
Дзеепрыслоўе
цяп. час ра́нячыся

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ра́ніцца

‘атрымаць рану’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ра́нюся ра́німся
2-я ас. ра́нішся ра́ніцеся
3-я ас. ра́ніцца ра́няцца
Прошлы час
м. ра́ніўся ра́ніліся
ж. ра́нілася
н. ра́нілася
Дзеепрыслоўе
прош. час ра́ніўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Ра́ніць 1 ’параніць’ (ТСБМ, Стан., Сл. ПЗБ), ра́ніцца ’атрымаць раненне’ (ТС), ст.-бел. ранити ’раніць’. Гл. рана 1.

Ра́ніць 2 ’сцвярджаць, што яшчэ рана’ (Нас.), ра́ніцца ’прыходзіць, рабіць раней вызначанага часу’ (Нас., Касп.; ашм., Стан.), сюды ж, магчыма, рані́ць ’не ў тэрмін нарадзіць’ (Сл. ПЗБ), рані́цца ’рана што-небудзь рабіць’ (там жа). Гл. рана 2.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)