раманты́чны, -ая, -ае.

1. гл. рамантызм.

2. Прасякнуты рамантызмам (у 3 знач.).

Р. настрой.

|| наз. раманты́чнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

раманты́чны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. раманты́чны раманты́чная раманты́чнае раманты́чныя
Р. раманты́чнага раманты́чнай
раманты́чнае		 раманты́чнага раманты́чных
Д. раманты́чнаму раманты́чнай раманты́чнаму раманты́чным
В. раманты́чны (неадуш.)
раманты́чнага (адуш.)		 раманты́чную раманты́чнае раманты́чныя (неадуш.)
раманты́чных (адуш.)
Т. раманты́чным раманты́чнай
раманты́чнаю		 раманты́чным раманты́чнымі
М. раманты́чным раманты́чнай раманты́чным раманты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

раманты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. раманты́чны раманты́чная раманты́чнае раманты́чныя
Р. раманты́чнага раманты́чнай
раманты́чнае		 раманты́чнага раманты́чных
Д. раманты́чнаму раманты́чнай раманты́чнаму раманты́чным
В. раманты́чны (неадуш.)
раманты́чнага (адуш.)		 раманты́чную раманты́чнае раманты́чныя (неадуш.)
раманты́чных (адуш.)
Т. раманты́чным раманты́чнай
раманты́чнаю		 раманты́чным раманты́чнымі
М. раманты́чным раманты́чнай раманты́чным раманты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

раманты́чны

1. романти́ческий;

~ная паэ́зія — романти́ческая поэ́зия;

2. романти́ческий, романти́чный;

р. хара́ктар — романти́ческий (романти́чный) хара́ктер

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

раманты́чны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да рамантызму (у 1, 2 знач.). Рамантычная паэзія. □ У зборніку «Шляхам жыцця» .. [Я. Купала] даў узоры высокага рамантычнага стылю беларускай літаратуры. Лойка.

2. Схільны да рамантыкі, рамантызму (у 3 знач.); прасякнуты рамантыкай, незвычайны, таямнічы. Рамантычная натура. Рамантычны настрой. □ З цікавасцю гляджу я на гэтыя рамантычныя мясціны. Ыазыр — горад старажытны, і нямала адбылося тут розных падзей у даўно мінулыя часы. В. Вольскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раманты́чны

1. літ., маст. romántisch;

2. (летуценны) romántisch, schwärmerisch

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

раманты́зм, -у, м.

1. Кірунак у літаратуры і мастацтве канца 18—1-й палавіны 19 ст., прыхільнікі якога выступалі супраць канонаў класіцызму і сцвярджалі неабходнасць стварэння вобразаў ідэальных герояў і пачуццяў, выкарыстоўваючы гістарычныя і народна-паэтычныя тэмы.

2. Мастацкі метад, у якім першаступеннае значэнне адводзіцца суб’ектыўнай пазіцыі мастака ў адносінах да з’яў жыцця і паказу высокага прызначэння чалавека.

3. Настрой думак, светаадчуванне, прасякнутыя ідэалізацыяй рэчаіснасці, летуценнай сузіральнасцю.

|| прым. раманты́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

геро́іка-раманты́чны геро́ико-романти́ческий

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гераі́чна-раманты́чны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гераі́чна-раманты́чны гераі́чна-раманты́чная гераі́чна-раманты́чнае гераі́чна-раманты́чныя
Р. гераі́чна-раманты́чнага гераі́чна-раманты́чнай
гераі́чна-раманты́чнае		 гераі́чна-раманты́чнага гераі́чна-раманты́чных
Д. гераі́чна-раманты́чнаму гераі́чна-раманты́чнай гераі́чна-раманты́чнаму гераі́чна-раманты́чным
В. гераі́чна-раманты́чны (неадуш.)
гераі́чна-раманты́чнага (адуш.)		 гераі́чна-раманты́чную гераі́чна-раманты́чнае гераі́чна-раманты́чныя (неадуш.)
гераі́чна-раманты́чных (адуш.)
Т. гераі́чна-раманты́чным гераі́чна-раманты́чнай
гераі́чна-раманты́чнаю		 гераі́чна-раманты́чным гераі́чна-раманты́чнымі
М. гераі́чна-раманты́чным гераі́чна-раманты́чнай гераі́чна-раманты́чным гераі́чна-раманты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гераі́чна-раманты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гераі́чна-раманты́чны гераі́чна-раманты́чная гераі́чна-раманты́чнае гераі́чна-раманты́чныя
Р. гераі́чна-раманты́чнага гераі́чна-раманты́чнай
гераі́чна-раманты́чнае		 гераі́чна-раманты́чнага гераі́чна-раманты́чных
Д. гераі́чна-раманты́чнаму гераі́чна-раманты́чнай гераі́чна-раманты́чнаму гераі́чна-раманты́чным
В. гераі́чна-раманты́чны (неадуш.)
гераі́чна-раманты́чнага (адуш.)		 гераі́чна-раманты́чную гераі́чна-раманты́чнае гераі́чна-раманты́чныя (неадуш.)
гераі́чна-раманты́чных (адуш.)
Т. гераі́чна-раманты́чным гераі́чна-раманты́чнай
гераі́чна-раманты́чнаю		 гераі́чна-раманты́чным гераі́чна-раманты́чнымі
М. гераі́чна-раманты́чным гераі́чна-раманты́чнай гераі́чна-раманты́чным гераі́чна-раманты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)