райко́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
райко́вы |
райко́вая |
райко́вае |
райко́выя |
| Р. |
райко́вага |
райко́вай
райко́вае |
райко́вага |
райко́вых |
| Д. |
райко́ваму |
райко́вай |
райко́ваму |
райко́вым |
| В. |
райко́вы (неадуш.)
райко́вага (адуш.) |
райко́вую |
райко́вае |
райко́выя (неадуш.)
райко́вых (адуш.) |
| Т. |
райко́вым |
райко́вай
райко́ваю |
райко́вым |
райко́вымі |
| М. |
райко́вым |
райко́вай |
райко́вым |
райко́вых |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
райко́вый
1. уст. батле́ечны;
2. райко́вы; см. раёк.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
РАЁШНІК, райковы верш,
від народнага верша (гл. Народнае вершаскладанне). Назва паходзіць ад райка. Р. выкарыстоўваўся вандроўнымі артыстамі, мядзведнікамі, валачобнікамі і каляднікамі ў тэкстах для батлейкі. Рытм Р. заснаваны на паўтарэнні вершаваных радкоў як пэўных інтанацыйна-сэнсавых адзінстваў, звязаных паміж сабой сумежнай рыфмоўкай. Колькасць складоў у радках неаднолькавая, няма ўпарадкаванасці ў размяшчэнні націскаў. З нар. творчасці перайшоў у л-ру. У бел. паэзіі ўжываўся ў ананімных творах, да яго звярталіся Цётка (верш «Ласы»), М.Чарот (паэма «Босыя на вогнішчы»). У сучаснай бел. паэзіі амаль не выкарыстоўваецца.
В.П.Рагойша.
т. 13, с. 248
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)