разрыхле́нне гл. рыхліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

разры́хленне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. разры́хленне
Р. разры́хлення
Д. разры́хленню
В. разры́хленне
Т. разры́хленнем
М. разры́хленні

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

разрыхле́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. разрыхле́нне
Р. разрыхле́ння
Д. разрыхле́нню
В. разрыхле́нне
Т. разрыхле́ннем
М. разрыхле́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

разрыхле́нне ср. разрыхле́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разрыхле́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. разрыхляць — разрыхліць; дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. разрыхляцца — разрыхліцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разрыхле́нне н. с.-г. (глебы) Áuflockerung f -, Lóckerung f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

рыхлі́ць, -лю́, -лі́ш, -лі́ць; -лі́м, -ліце́, -ля́ць; ры́хлены; незак., што.

Рабіць рыхлым (звычайна пра ўскопванне).

Р. глебу.

|| зак. узрыхлі́ць, -лю́, -лі́ш, -лі́ць; -лі́м, -ліце́, -ля́ць; -ры́хлены і разрыхлі́ць, -лю́, -лі́ш, -лі́ць; -лі́м, -ліце́, -ля́ць; -ры́хлены.

|| наз. рыхле́нне, -я, н., узрыхле́нне, -я, н. і разрыхле́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

разрыхле́ние разрыхле́нне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Lóckerung f -, -en

1) разрыхле́нне, размякчэ́нне

2) аслабле́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Áuflockerung f -, -en

1) разрыхле́нне

2) паслабле́нне; размякчэ́нне

3) спарт. расслабле́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)