1. (разрушать) разбура́ць; (опустошать) спусташа́ць, спусто́шваць;
2. (доводить до нищеты) даво́дзіць да гале́чы;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
1. (разрушать) разбура́ць; (опустошать) спусташа́ць, спусто́шваць;
2. (доводить до нищеты) даво́дзіць да гале́чы;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
руйнава́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
абядня́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
спусташа́ць
1. опустоша́ть,
2. (почву) истоща́ть, выпа́хивать;
1, 2
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
разори́тельность
1. разбура́льнасць, -ці
2. разара́льнасць, -ці
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
разо́р
1. разбурэ́нне, -ння
2. разарэ́нне, -ння
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
разара́ць I
разара́ць II
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
разоря́ться
1. (лишаться достатка) гале́ць;
2.
3.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
разбу́рваць I
1. разруша́ть, разва́ливать;
2.
3.
1-3
разбу́рваць II
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)