размы́чка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. размы́чка размы́чкі
Р. размы́чкі размы́чак
Д. размы́чцы размы́чкам
В. размы́чку размы́чкі
Т. размы́чкай
размы́чкаю		 размы́чкамі
М. размы́чцы размы́чках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

размыка́нне ср. размыка́ние, размы́чка ж.; см. размыка́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)