разве́нчаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
разве́нчаны |
разве́нчаная |
разве́нчанае |
разве́нчаныя |
| Р. |
разве́нчанага |
разве́нчанай разве́нчанае |
разве́нчанага |
разве́нчаных |
| Д. |
разве́нчанаму |
разве́нчанай |
разве́нчанаму |
разве́нчаным |
| В. |
разве́нчаны (неадуш.) разве́нчанага (адуш.) |
разве́нчаную |
разве́нчанае |
разве́нчаныя (неадуш.) разве́нчаных (адуш.) |
| Т. |
разве́нчаным |
разве́нчанай разве́нчанаю |
разве́нчаным |
разве́нчанымі |
| М. |
разве́нчаным |
разве́нчанай |
разве́нчаным |
разве́нчаных |
Крыніцы:
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
разве́нчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
разве́нчаны |
разве́нчаная |
разве́нчанае |
разве́нчаныя |
| Р. |
разве́нчанага |
разве́нчанай разве́нчанае |
разве́нчанага |
разве́нчаных |
| Д. |
разве́нчанаму |
разве́нчанай |
разве́нчанаму |
разве́нчаным |
| В. |
разве́нчаны (неадуш.) разве́нчанага (адуш.) |
разве́нчаную |
разве́нчанае |
разве́нчаныя (неадуш.) разве́нчаных (адуш.) |
| Т. |
разве́нчаным |
разве́нчанай разве́нчанаю |
разве́нчаным |
разве́нчанымі |
| М. |
разве́нчаным |
разве́нчанай |
разве́нчаным |
разве́нчаных |
Кароткая форма: разве́нчана.
Крыніцы:
dzsl2007,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
разве́нчаны, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад развянчаць.
2. у знач. прым. Пазбаўлены ранейшай славы. Развенчаны герой. Развенчаны кумір.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)