разбуркава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
разбурку́ецца |
разбурку́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
разбуркава́ўся |
разбуркава́ліся |
| ж. |
разбуркава́лася |
| н. |
разбуркава́лася |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
разбуркава́ўшыся |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
разбуркава́цца сов., разг. разворкова́ться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
разбуркава́цца, ‑куецца; зак.
Разм. Пачаць моцна і доўга буркаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разворкова́ться сов., разг. разбуркава́цца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)