разбрако́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
разбрако́ўваю |
разбрако́ўваем |
| 2-я ас. |
разбрако́ўваеш |
разбрако́ўваеце |
| 3-я ас. |
разбрако́ўвае |
разбрако́ўваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
разбрако́ўваў |
разбрако́ўвалі |
| ж. |
разбрако́ўвала |
| н. |
разбрако́ўвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
разбрако́ўвай |
разбрако́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
разбрако́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
разбрако́ўваць несов., спец. разбрако́вывать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
разбрако́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да разбракаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разбрако́вывать несов., спец. разбрако́ўваць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
разбрако́ўка, ‑і, ДМ ‑ўцы, ж.
Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. разбракоўваць — разбракаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)