разба́ўлены

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. разба́ўлены разба́ўленая разба́ўленае разба́ўленыя
Р. разба́ўленага разба́ўленай
разба́ўленае		 разба́ўленага разба́ўленых
Д. разба́ўленаму разба́ўленай разба́ўленаму разба́ўленым
В. разба́ўлены (неадуш.)
разба́ўленага (адуш.)		 разба́ўленую разба́ўленае разба́ўленыя (неадуш.)
разба́ўленых (адуш.)
Т. разба́ўленым разба́ўленай
разба́ўленаю		 разба́ўленым разба́ўленымі
М. разба́ўленым разба́ўленай разба́ўленым разба́ўленых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

разба́ўлены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. разба́ўлены разба́ўленая разба́ўленае разба́ўленыя
Р. разба́ўленага разба́ўленай
разба́ўленае		 разба́ўленага разба́ўленых
Д. разба́ўленаму разба́ўленай разба́ўленаму разба́ўленым
В. разба́ўлены (неадуш.)
разба́ўленага (адуш.)		 разба́ўленую разба́ўленае разба́ўленыя (неадуш.)
разба́ўленых (адуш.)
Т. разба́ўленым разба́ўленай
разба́ўленаю		 разба́ўленым разба́ўленымі
М. разба́ўленым разба́ўленай разба́ўленым разба́ўленых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

разба́ўлены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. разба́ўлены разба́ўленая разба́ўленае разба́ўленыя
Р. разба́ўленага разба́ўленай
разба́ўленае		 разба́ўленага разба́ўленых
Д. разба́ўленаму разба́ўленай разба́ўленаму разба́ўленым
В. разба́ўлены (неадуш.)
разба́ўленага (адуш.)		 разба́ўленую разба́ўленае разба́ўленыя (неадуш.)
разба́ўленых (адуш.)
Т. разба́ўленым разба́ўленай
разба́ўленаю		 разба́ўленым разба́ўленымі
М. разба́ўленым разба́ўленай разба́ўленым разба́ўленых

Кароткая форма: разба́ўлена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

разба́ўлены разба́вленный; разжи́женный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разба́ўлены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад разбавіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разба́ўлены verdünnt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

разба́вленный разба́ўлены, разве́дзены.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разведённый​II (растворённый) разве́дзены, разба́ўлены.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разжи́женный и разжижённый разрэ́джаны, разба́ўлены.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ДЫЯ́ЛІЗ (ад грэч. dialysis раскладанне, аддзяленне),

метад раздзялення раствораных рэчываў, малекулярныя масы якіх значна розняцца.

Засн. на рознасці скарасцей дыфузіі такіх рэчываў праз мембрану, якая аддзяляе канцэнтраваны і разбаўлены растворы: раствораныя рэчывы з рознай скорасцю дыфундзіруюць у бок разбаўленага раствору. Раздзяленне раствору на кампаненты з дапамогай Д. ўпершыню праведзена англ. хімікам Т.​Грэмам (1854). Для Д. звычайна выкарыстоўваюць плоскія мембраны на аснове цэлюлозы (цэлафан, купрафан) ці полыя валокны з полісульфону. Выкарыстоўваюць у вытв-сці штучных валокнаў (аддзяленне шчолачы ад геміцэлюлозы) і шэрагу біяхім. прэпаратаў, у медыцыне для лячэння атручэння, нырачнай недастатковасці і інш. хвароб. Гл. таксама Мембранныя метады раздзялення, Гемадыяліз.

А.​В.​Більдзюкевіч.

т. 6, с. 312

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)