радзі́вы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
радзі́вы |
радзі́вая |
радзі́вае |
радзі́выя |
| Р. |
радзі́вага |
радзі́вай
радзі́вае |
радзі́вага |
радзі́вых |
| Д. |
радзі́ваму |
радзі́вай |
радзі́ваму |
радзі́вым |
| В. |
радзі́вы (неадуш.)
радзі́вага (адуш.) |
радзі́вую |
радзі́вае |
радзі́выя (неадуш.)
радзі́вых (адуш.) |
| Т. |
радзі́вым |
радзі́вай
радзі́ваю |
радзі́вым |
радзі́вымі |
| М. |
радзі́вым |
радзі́вай |
радзі́вым |
радзі́вых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
dbały
дбалы; клапатлівы; радзівы;
dbały o swoją powierzchowność — які клапоціцца (дбае) пра свой знешні выгляд
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Радзе́ць 1, радчэ́ць ’рабіцца рэдкім’, ’змяншацца колькасна’ (ТСБМ, Касп.). Ад рэ́дкі (гл.).
Радзе́ць 2 ’спрыяць’ (Касп., Бяльк.), сюды ж радзі́вы ’клапатлівы, дбайны’ (Сцяшк. Сл.), ’старанны’ (Др.-Падб.), ’старанны, дбайны’ (Гарэц.), ст.-бел. радѣти ’клапаціцца, дбаць’. Параўн. рус. раде́ть ’клапаціцца’, ’хацець, жадаць’, ’спадзявацца на што-небудзь’, ’радавацца чаму-небудзь’, ради́вый ’клапатлівы’, в.-луж. rodzić ’хацець, імкнуцца’, н.-луж. rožeś ’клапаціцца’, славен. róditi ’клапаціцца, захоўваць’, серб.-харв. ра́дити ’імкнуцца, працаваць’, балг. радя́, раде́я ’клапаціцца, старацца’, ст.-слав. радити ’клапаціцца’. Ад ра́да (гл.)
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)