рагато́к, -тку́, м. (разм.).

Кароткі, стрыманы рогат, смех.

Пачуўся вясёлы, бесклапотны р.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

рагато́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. рагато́к
Р. рагатку́
Д. рагатку́
В. рагато́к
Т. рагатко́м
М. рагатку́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рагато́к, -тку́ м. хохото́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рагато́к, ‑тка, м.

Кароткі, стрыманы рогат (у 1 знач.). З тым жа вясёлым, бесклапотным рагатком [Яўхім] шухнуў у твань. Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

хохото́к разг. рагато́к, -тку́ м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)