рабава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. рабава́нне
Р. рабава́ння
Д. рабава́нню
В. рабава́нне
Т. рабава́ннем
М. рабава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рабава́нне ср. грабёж м., разграбле́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рабава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. рабаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рабава́ць, -бу́ю, -бу́еш, -бу́е; -бу́й; -бава́ны; незак., каго-што.

1. Забіраць сілай, разбоем што-н. у каго-н.; грабіць.

Р. людзей.

2. перан. Разараць паборамі, падаткамі; абіраць (разм.).

|| зак. абрабава́ць, -бу́ю, -бу́еш, -бу́е; -бу́й; -бава́ны; наз. абрабава́нне, -я, н.

|| наз. рабава́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

разграбле́ние разграбле́нне, -ння ср.; рабава́нне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

heist1 [haɪst] n. infml грабе́ж, рабава́нне, крадзе́ж з узло́мам

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

łupiestwo

н. рабаванне; рабунак

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

plunder1 [ˈplʌndə] n.

1. грабе́ж; рабу́нак, рабава́нне; разбо́й

2. здабы́ча; нарабава́нае, награ́бленае

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

grabież

м. грабеж, рабунак, рабаванне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

грабёж м. грабе́ж, -бяжу́ м., рабу́нак, -нку м.; рабава́нне, -ння ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)