пісьме́нніцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пісьме́нніцкі пісьме́нніцкая пісьме́нніцкае пісьме́нніцкія
Р. пісьме́нніцкага пісьме́нніцкай
пісьме́нніцкае
пісьме́нніцкага пісьме́нніцкіх
Д. пісьме́нніцкаму пісьме́нніцкай пісьме́нніцкаму пісьме́нніцкім
В. пісьме́нніцкі (неадуш.)
пісьме́нніцкага (адуш.)
пісьме́нніцкую пісьме́нніцкае пісьме́нніцкія (неадуш.)
пісьме́нніцкіх (адуш.)
Т. пісьме́нніцкім пісьме́нніцкай
пісьме́нніцкаю
пісьме́нніцкім пісьме́нніцкімі
М. пісьме́нніцкім пісьме́нніцкай пісьме́нніцкім пісьме́нніцкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пісьме́нніцкі писа́тельский

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пісьме́нніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да пісьменніка, уласцівы пісьменніку. Пісьменніцкія нататкі. Пісьменніцкі талент.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пісьме́нніцкі Schrftsteller-;

пісьме́нніцкая пра́ца Schriftstelleri f -;

жыць пісьме́нніцкай пра́цай von der Fder leben

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пісьме́ннік, -а, мн. -і, -аў, м.

Чалавек, які займаецца літаратурнай працай, піша мастацкія літаратурныя творы.

|| ж. пісьме́нніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

|| прым. пісьме́нніцкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

писа́тельский пісьме́нніцкі;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сверб, -у, м.

1. Адчуванне казытлівага нервовага раздражнення скуры.

2. перан. Нецярплівае жаданне чаго-н., імкненне да чаго-н.

Пісьменніцкі с.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

та́лент, -а і -у, М -нце, мн. -ы, -аў, м.

1. -у. Надзвычайныя прыродныя здольнасці.

Пісьменніцкі т.

2. -а. Чалавек з вялікімі здольнасцямі.

Маладыя таленты.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

сочини́тельский

1. уст. пісьме́нніцкі;

2. разг. вы́думшчыцкі;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

schrftstellerisch a пісьме́нніцкі, літарату́рны, а́ўтарскі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)