пі́сьменны, -ая, -ае.

1. Які ўмее чытаць і пісаць, а таксама які ўмее пісаць граматычна правільна.

П. чалавек.

2. Які мае неабходныя веды, звесткі ў якой-н. галіне.

П. інжынер.

3. Выкананы адпаведна, з асноўнымі патрабаваннямі.

П. праект.

|| наз. пі́сьменнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пі́сьменны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пі́сьменны пі́сьменная пі́сьменнае пі́сьменныя
Р. пі́сьменнага пі́сьменнай
пі́сьменнае		 пі́сьменнага пі́сьменных
Д. пі́сьменнаму пі́сьменнай пі́сьменнаму пі́сьменным
В. пі́сьменны (неадуш.)
пі́сьменнага (адуш.)		 пі́сьменную пі́сьменнае пі́сьменныя (неадуш.)
пі́сьменных (адуш.)
Т. пі́сьменным пі́сьменнай
пі́сьменнаю		 пі́сьменным пі́сьменнымі
М. пі́сьменным пі́сьменнай пі́сьменным пі́сьменных

Іншыя варыянты: пісьме́нны.

Крыніцы: biryla1987, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пісьме́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пісьме́нны пісьме́нная пісьме́ннае пісьме́нныя
Р. пісьме́ннага пісьме́ннай
пісьме́ннае		 пісьме́ннага пісьме́нных
Д. пісьме́ннаму пісьме́ннай пісьме́ннаму пісьме́нным
В. пісьме́нны (неадуш.)
пісьме́ннага (адуш.)		 пісьме́нную пісьме́ннае пісьме́нныя (неадуш.)
пісьме́нных (адуш.)
Т. пісьме́нным пісьме́ннай
пісьме́ннаю		 пісьме́нным пісьме́ннымі
М. пісьме́нным пісьме́ннай пісьме́нным пісьме́нных

Іншыя варыянты: пі́сьменны.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пісьме́нны

1. прил., прям., перен. гра́мотный;

п. чалаве́к — гра́мотный челове́к;

п. інжыне́р — гра́мотный инжене́р;

~нная рабо́та — гра́мотная рабо́та;

2. в знач. сущ. гра́мотный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пісьме́нны, ‑ая, ‑ае.

1. Які ўмее чытаць і пісаць; граматны. [Ян:] — Чытайце, хто пісьменны, кніжкі, як стваралася наша зямля. Пестрак. // Які ўмее граматычна правільна пісаць і гаварыць. Пісьменны вучань. // перан. Які мае неабходныя веды ў якой‑н. галіне. Пісьменны інжынер.

2. У якім няма граматычных і стылістычных памылак. Пісьменны дыктант. // перан. Выкананы адпаведна з асноўнымі патрабаваннямі. Пісьменны праект.

3. у знач. наз. пісьме́нны, ‑ага, м. Чалавек, які ўмее чытаць і пісаць. Пісьменнаму і кнігі ў рукі! Прыказка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пісьме́нны

1. (пра чалавека) schríftkundig, lése- und schréibkundig;

2. у знач. наз. м. Lése- und Schréibkundige (sub) m -n -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Пісьменны А. З. 4/552

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

грамаце́й, -я, мн. -і, -яў, м. (разм.).

Пісьменны чалавек.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

гра́мотный прям., перен.

1. прил. пісьме́нны;

2. сущ. пісьме́нны, -ннага м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гра́матны прям., перен., см. пісьме́нны

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)