Пісцовыя кнігі 3/209; 8/304, 451

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

пісцовыя кнігі

т. 12, с. 389

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

пісцо́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пісцо́вы пісцо́вая пісцо́вае пісцо́выя
Р. пісцо́вага пісцо́вай
пісцо́вае		 пісцо́вага пісцо́вых
Д. пісцо́ваму пісцо́вай пісцо́ваму пісцо́вым
В. пісцо́вы (неадуш.)
пісцо́вага (адуш.)		 пісцо́вую пісцо́вае пісцо́выя (неадуш.)
пісцо́вых (адуш.)
Т. пісцо́вым пісцо́вай
пісцо́ваю		 пісцо́вым пісцо́вымі
М. пісцо́вым пісцо́вай пісцо́вым пісцо́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

писцо́вый / писцо́вые кни́ги ист. пісцо́выя кні́гі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пісцо́вы, ‑ая, ‑ае.

Гіст. У якім былі перапісаны розныя аб’екты для абкладання падаткамі [пра помнікі дзелавой пісьменнасці 15–17 стст.]. Пісцовыя кнігі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ЗАПАВЕ́ТНЫЯ ГАДЫ́,

у Рускай дзяржаве канца 16 ст. гады, у якія сялянам забаранялася пераходзіць ад аднаго феадала да другога ў Юр’еў дзень (асенні); этап запрыгоньвання сялян. Пачалі ўводзіцца з 1581 урадам Івана FV, замацаваны ўказам цара Фёдара Іванавіча каля 1592—93, які забараніў выхад сялян і аб’явіў пісцовыя кнігі апошняга агульнага апісання юрыд. асновай сял. прыгону.

т. 6, с. 529

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)