пі́нска-івацэ́віцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пі́нска-івацэ́віцкі |
пі́нска-івацэ́віцкая |
пі́нска-івацэ́віцкае |
пі́нска-івацэ́віцкія |
| Р. |
пі́нска-івацэ́віцкага |
пі́нска-івацэ́віцкай
пі́нска-івацэ́віцкае |
пі́нска-івацэ́віцкага |
пі́нска-івацэ́віцкіх |
| Д. |
пі́нска-івацэ́віцкаму |
пі́нска-івацэ́віцкай |
пі́нска-івацэ́віцкаму |
пі́нска-івацэ́віцкім |
| В. |
пі́нска-івацэ́віцкі (неадуш.)
пі́нска-івацэ́віцкага (адуш.) |
пі́нска-івацэ́віцкую |
пі́нска-івацэ́віцкае |
пі́нска-івацэ́віцкія (неадуш.)
пі́нска-івацэ́віцкіх (адуш.) |
| Т. |
пі́нска-івацэ́віцкім |
пі́нска-івацэ́віцкай
пі́нска-івацэ́віцкаю |
пі́нска-івацэ́віцкім |
пі́нска-івацэ́віцкімі |
| М. |
пі́нска-івацэ́віцкім |
пі́нска-івацэ́віцкай |
пі́нска-івацэ́віцкім |
пі́нска-івацэ́віцкіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Пі́нск
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Пі́нск |
| Р. |
Пі́нска |
| Д. |
Пі́нску |
| В. |
Пі́нск |
| Т. |
Пі́нскам |
| М. |
Пі́нску |
Крыніцы:
krapivabr2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Пинск г. Пінск, род. Пі́нска м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
БАРЫ́ЧАВІЧЫ,
вёска ў Беларусі, у Пінскім раёне Брэсцкай вобласці. Цэнтр сельсавета і калгаса. За 35 км на У ад Пінска, 210 км ад Брэста. 320 ж., 121 двор (1995). Сярэдняя школа, Дом культуры, б-ка, камбінат быт. абслугоўвання, аддз. Сувязі.
т. 2, с. 335
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
БО́БРЫК,
вёска ў Беларусі, у Пінскім р-не Брэсцкай вобл., на р. Бобрык Верхні. Цэнтр сельсавета і калгаса. За 60 км на Пн ад Пінска, 227 км ад Брэста, 40 км ад чыг. ст. Ганцавічы і Парахонск. 565 ж., 218 двароў (1995). Сярэдняя школа, Дом культуры, б-ка, бальніца, аддз. Сувязі.
т. 3, с. 200
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
БЕРАСЦЕ́ЙСКАЕ ВАЯВО́ДСТВА, Брэсцкае ваяводства,
адм.-тэр. адзінка ў ВКЛ у 16—18 ст. Створана ў 1566. Цэнтр — г. Берасце (Брэст). Падзялялася на 2 паветы: Берасцейскі (уваходзілі Брэст, Камянец, Кобрын) і Пінскі (уваходзілі Пінск, Давыд-Гарадок, Тураў, Дубровіца). З канца 17 ст. ў адрозненне ад Брэст-Куяўскага ваяв. ў Польшчы наз. Брэст-Літоўскім. У 1791 утвораны Кобрынскі і Пінска-Зарэчны (з цэнтрам у Плотніцы) пав. У 1792 Пінска-Зарэчны пав. перайменаваны ў Запінскі з цэнтрам у Століне. У 1793 у выніку 2-га падзелу Рэчы Паспалітай Пінскі і Запінскі пав. ўвайшлі ў склад Рас. імперыі (у Мінскай губ.). У 1795 у выніку 3-га падзелу Рэчы Паспалітай Берасцейскае ваяводства скасавана, б.ч. яго тэр. ўвайшла ў Слонімскую губ. Рас. імперыі. Зах. частка ваяводства адышла да Аўстрыі.
т. 3, с. 107
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)