Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пярэ́рваж., обл. (место разрыва) разры́в м.; переры́в м.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пярэ́рва, ‑ы, ж.
Разм.
1. Прастора, якая раздзяляе якія‑н. масівы; прамежак. Кузня засталася ў пярэрве паміж старымі і новымі Ясенямі.Арочка.
2. Часовы перапынак. З-за гэтых садоў была ў .. [салдата] пярэрва ў карчаванні зямлі.Чорны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пярэ́рваж.разм. Unterbréchung f -, -e, Zwíschenpause f -, -en
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
пярэ́рва Размытае месца на дарозе, прарваная плаціна (БРС).
□ ур. Пярэрва (поле) Стаўбц. (Прышч.).
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
Перарыва́цца (перэрыва́цца) ’нервавацца’, перэрва́цца ’разнервавацца’, пярэрва ’клопат, нерваванне, турботы’ (ТС). Відаць, роднаснае польск.przerywać się ’надрывацца’. Параўн. драг.порва́тыся можна од не́рву ’памерці ад перажыванняў’.