пя́дзенік, -а, мн. -і, -аў, м.

Начны матыль-шкоднік, вусені якога, рухаючыся, выгінаюць сярэднюю частку цела, нібы мераюць зямлю пядзямі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пядзе́нік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пядзе́нік пядзе́нікі
Р. пядзе́ніка пядзе́нікаў
Д. пядзе́ніку пядзе́нікам
В. пядзе́ніка пядзе́нікаў
Т. пядзе́нікам пядзе́нікамі
М. пядзе́ніку пядзе́ніках

Іншыя варыянты: пя́дзенік.

Крыніцы: krapivabr2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пя́дзенік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пя́дзенік пя́дзенікі
Р. пя́дзеніка пя́дзенікаў
Д. пя́дзеніку пя́дзенікам
В. пя́дзеніка пя́дзенікаў
Т. пя́дзенікам пя́дзенікамі
М. пя́дзеніку пя́дзеніках

Іншыя варыянты: пядзе́нік.

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пядзе́нік м., зоол. пяде́ница ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пя́дзенік, ‑а, м.

Матыль-шкоднік, вусені якога, рухаючыся, выгінаюць сярэднюю частку цела так, быццам мераюць зямлю пядзямі. Зімовы пядзенік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пя́дзенік м. заал. (матылёк) Spínner m -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Пядзенік зімовы (матыль) 7/80—81 (укл.)

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Пядзенік звычайны зялёны (матыль) 7/80—81 (укл.)

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

пяде́ница ж., зоол. пядзе́нік, -ка м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Spánner m -s, -

1) тэх. нацяжна́я прыла́да

2) pl заал. пя́дзенік

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)