пурыта́нка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пурыта́нка пурыта́нкі
Р. пурыта́нкі пурыта́нак
Д. пурыта́нцы пурыта́нкам
В. пурыта́нку пурыта́нак
Т. пурыта́нкай
пурыта́нкаю		 пурыта́нкамі
М. пурыта́нцы пурыта́нках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пурыта́нка ж., рел., ист., перен. пурита́нка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пурыта́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.

Жан. да пурытанін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пурита́нка пурыта́нка, -кі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

puritan

[ˈpjʊrətən]

1.

n.

пурыта́нін -а m.; пурыта́нка f.

2.

adj.

пурыта́нскі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

bluenose

[ˈblu:noʊz]

n., informal

1) сьвято́ша -ы m. & f.

2) пурыта́нін -а m., пурыта́нка f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)