Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Verbum
анлайнавы слоўнікпу́нкт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| пу́нкт | пу́нкты | |
| пу́нкта | пу́нктаў | |
| пу́нкту | пу́нктам | |
| пу́нкт | пу́нкты | |
| пу́нктам | ||
| пу́нкце | пу́нктах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прасёлак, -лка,
Грунтавая дарога паміж невялікімі населенымі
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
нуль-пу́нкт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| нуль-пу́нкт | нуль-пу́нкты | |
| нуль-пу́нкта | нуль-пу́нктаў | |
| нуль-пу́нкту | нуль-пу́нктам | |
| нуль-пу́нкт | нуль-пу́нкты | |
| нуль-пу́нктам | нуль- |
|
| нуль-пу́нкце | нуль-пу́нктах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
фікс-пу́нкт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| фікс-пу́нкт | фікс-пу́нкты | |
| фікс-пу́нкта | фікс-пу́нктаў | |
| фікс-пу́нкту | фікс-пу́нктам | |
| фікс-пу́нкт | фікс-пу́нкты | |
| фікс-пу́нктам | фікс- |
|
| фікс-пу́нкце | фікс-пу́нктах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
блок-пу́нкт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| блок-пу́нкт | блок-пу́нкты | |
| блок-пу́нкта | блок-пу́нктаў | |
| блок-пу́нкту | блок-пу́нктам | |
| блок-пу́нкт | блок-пу́нкты | |
| блок-пу́нктам | блок- |
|
| блок-пу́нкце | блок-пу́нктах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
да́льнасць, ‑і,
Адлегласць паміж двума пэўнымі
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разма́х, -у,
1.
2. Велічыня хістання, вагання якога
3. Адлегласць паміж крайнімі
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
авіялі́нія, ‑і,
Пастаянны маршрут транспартных самалётаў паміж двума або некалькімі населенымі
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
даўжыня́, -і́,
1. Працягласць лініі, плоскасці, цела паміж двума крайнімі іх
2. Працягласць у часе.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)