птушкало́ў, -ло́ва, мн. -ло́вы, -ло́ваў, м.

Чалавек, які займаецца лоўляй птушак (пераважна пеўчых).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

птушкало́ў

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. птушкало́ў птушкало́вы
Р. птушкало́ва птушкало́ваў
Д. птушкало́ву птушкало́вам
В. птушкало́ва птушкало́ваў
Т. птушкало́вам птушкало́вамі
М. птушкало́ве птушкало́вах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

птушкало́ў, -ло́ва м. птицело́в

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

птушкало́ў, ‑лова, м.

Асоба, якая займаецца лоўляй птушак, пераважна пеўчых.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

«Птушкалоў» (помнік візант. л-ры) 3/75

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

птушкало́ў м. Vógelfänger m -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

птицело́в птушкало́ў, -ло́ва м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шчыгля́тнік, ‑а, м.

Птушкалоў, аматар шчыглоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Vógelfänger m -s, - птушкало́ў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

fowler

[ˈfaʊlər]

n.

птушкало́ў -ва m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)