псіхі́ чны
прыметнік, адносны
адз.
мн.
м.
ж.
н.
-
Н.
псіхі́ чны
псіхі́ чная
псіхі́ чнае
псіхі́ чныя
Р.
псіхі́ чнага
псіхі́ чнай псіхі́ чнае
псіхі́ чнага
псіхі́ чных
Д.
псіхі́ чнаму
псіхі́ чнай
псіхі́ чнаму
псіхі́ чным
В.
псіхі́ чны (неадуш. ) псіхі́ чнага (адуш. )
псіхі́ чную
псіхі́ чнае
псіхі́ чныя (неадуш. ) псіхі́ чных (адуш. )
Т.
псіхі́ чным
псіхі́ чнай псіхі́ чнаю
псіхі́ чным
псіхі́ чнымі
М.
псіхі́ чным
псіхі́ чнай
псіхі́ чным
псіхі́ чных
Крыніцы:
krapivabr2012 ,
piskunou2012 ,
prym2009 ,
sbm2012 ,
tsblm1996 ,
tsbm1984 .
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
псіхі́ чны психи́ ческий;
~нае расстро́ йства — психи́ ческое расстро́ йство;
~ныя хваро́ бы — психи́ ческие боле́ зни;
~ная ата́ ка — психи́ ческая ата́ ка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
псіхі́ чны , ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да псіхікі, звязаны з псіхікай. Псіхічная дзейнасць. Псіхічныя працэсы. Псіхічнае захворванне. Псіхічная атака.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
псіхі́ чны psý chisch, sé elisch;
мед. псіхі́ чная хваро́ ба sé elische [psý chische] Krá nkheit;
псіхі́ чнае расстро́ йства sé elische [psý chische] Störung
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
псіхі́ чны
(гр. psychikos)
які належыць да псіхікі , звязаны з псіхікай.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
псі́ хіка , -і, Д М -хіцы, ж.
Сукупнасць душэўных адчуванняў, уяўленняў, пачуццяў, думак як адлюстраванне ў свядомасці аб’ектыўнай рэчаіснасці; душэўны склад чалавека.
Здаровая п.
|| прым. псіхі́ чны , -ая, -ае.
Псіхічныя хваробы (хваробы расстройства мазгавых цэнтраў, нервовай сістэмы). Псіхічная атака (від атакі, разлічанай на застрашванне, падаўленне волі, псіхікі тых, хто абараняецца).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
псіхі́ чна прысл. , псіхі́ чны psý chisch, sé elisch; Gé istes
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
індывідуа́ льна-псіхі́ чны
прыметнік, адносны
адз.
мн.
м.
ж.
н.
-
Н.
індывідуа́ льна-псіхі́ чны
індывідуа́ льна-псіхі́ чная
індывідуа́ льна-псіхі́ чнае
індывідуа́ льна-псіхі́ чныя
Р.
індывідуа́ льна-псіхі́ чнага
індывідуа́ льна-псіхі́ чнай індывідуа́ льна-псіхі́ чнае
індывідуа́ льна-псіхі́ чнага
індывідуа́ льна-псіхі́ чных
Д.
індывідуа́ льна-псіхі́ чнаму
індывідуа́ льна-псіхі́ чнай
індывідуа́ льна-псіхі́ чнаму
індывідуа́ льна-псіхі́ чным
В.
індывідуа́ льна-псіхі́ чны (неадуш. ) індывідуа́ льна-псіхі́ чнага (адуш. )
індывідуа́ льна-псіхі́ чную
індывідуа́ льна-псіхі́ чнае
індывідуа́ льна-псіхі́ чныя (неадуш. ) індывідуа́ льна-псіхі́ чных (адуш. )
Т.
індывідуа́ льна-псіхі́ чным
індывідуа́ льна-псіхі́ чнай індывідуа́ льна-псіхі́ чнаю
індывідуа́ льна-псіхі́ чным
індывідуа́ льна-псіхі́ чнымі
М.
індывідуа́ льна-псіхі́ чным
індывідуа́ льна-псіхі́ чнай
індывідуа́ льна-псіхі́ чным
індывідуа́ льна-псіхі́ чных
Крыніцы:
piskunou2012 .
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
нерво́ ва-псіхі́ чны
прыметнік, адносны
адз.
мн.
м.
ж.
н.
-
Н.
нерво́ ва-псіхі́ чны
нерво́ ва-псіхі́ чная
нерво́ ва-псіхі́ чнае
нерво́ ва-псіхі́ чныя
Р.
нерво́ ва-псіхі́ чнага
нерво́ ва-псіхі́ чнай нерво́ ва-псіхі́ чнае
нерво́ ва-псіхі́ чнага
нерво́ ва-псіхі́ чных
Д.
нерво́ ва-псіхі́ чнаму
нерво́ ва-псіхі́ чнай
нерво́ ва-псіхі́ чнаму
нерво́ ва-псіхі́ чным
В.
нерво́ ва-псіхі́ чны (неадуш. ) нерво́ ва-псіхі́ чнага (адуш. )
нерво́ ва-псіхі́ чную
нерво́ ва-псіхі́ чнае
нерво́ ва-псіхі́ чныя (неадуш. ) нерво́ ва-псіхі́ чных (адуш. )
Т.
нерво́ ва-псіхі́ чным
нерво́ ва-псіхі́ чнай нерво́ ва-псіхі́ чнаю
нерво́ ва-псіхі́ чным
нерво́ ва-псіхі́ чнымі
М.
нерво́ ва-псіхі́ чным
нерво́ ва-псіхі́ чнай
нерво́ ва-псіхі́ чным
нерво́ ва-псіхі́ чных
Крыніцы:
krapivabr2012 ,
piskunou2012 ,
sbm2012 .
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
нерво́ ва-псіхі́ чны мед. не́ рвно-психи́ ческий
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)