прыўне́сены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыўне́сены прыўне́сеная прыўне́сенае прыўне́сеныя
Р. прыўне́сенага прыўне́сенай
прыўне́сенае		 прыўне́сенага прыўне́сеных
Д. прыўне́сенаму прыўне́сенай прыўне́сенаму прыўне́сеным
В. прыўне́сены (неадуш.)
прыўне́сенага (адуш.)		 прыўне́сеную прыўне́сенае прыўне́сеныя (неадуш.)
прыўне́сеных (адуш.)
Т. прыўне́сеным прыўне́сенай
прыўне́сенаю		 прыўне́сеным прыўне́сенымі
М. прыўне́сеным прыўне́сенай прыўне́сеным прыўне́сеных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыўне́сены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыўне́сены прыўне́сеная прыўне́сенае прыўне́сеныя
Р. прыўне́сенага прыўне́сенай
прыўне́сенае		 прыўне́сенага прыўне́сеных
Д. прыўне́сенаму прыўне́сенай прыўне́сенаму прыўне́сеным
В. прыўне́сены (неадуш.)
прыўне́сенага (адуш.)		 прыўне́сеную прыўне́сенае прыўне́сеныя (неадуш.)
прыўне́сеных (адуш.)
Т. прыўне́сеным прыўне́сенай
прыўне́сенаю		 прыўне́сеным прыўне́сенымі
М. прыўне́сеным прыўне́сенай прыўне́сеным прыўне́сеных

Кароткая форма: прыўне́сена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыўне́сены привнесённый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыўне́сены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад прыўнесці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

привнесённый прыўне́сены;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Е́РАСЬ (ад грэч. hairesis, асобнае веравучэнне, школа, секта),

адыход ад афіц. царк. дактрыны па пытаннях дагматыкі, культу і арганізацыі. Ідэйнымі вытокамі Е. былі іудаізм і іудзейскае сектанцтва (эсены, эбіяніты, неаплатонікі), якія ўплывалі пазней на антытрынітарыяў, хіліястаў, арыян (гл. Хіліязм, Арыянства), а таксама язычніцтва і містыцызм у выглядзе гнастыцызму, маніхейства, ісіхазму і інш. На глебе незадаволенасці палітыкай Ватыкана ў 14—16 ст. узнік шэраг сял. рухаў, якія зліваліся з рэфармац. рухам (гл. Рэфармацыя).

На Беларусі ўсе Е. прыўнесены з-за мяжы: у 15 ст. гусізм; у 16 ст. рэліг.-рацыяналіст. вучэнне (Ф.​Касой, Арцемій, М.​Башкін), антытрынітарыі, атэісты (К.Бекеш, С.Лован), з 17 ст. сацыніяне.

А.​А.​Цітавец.

т. 6, с. 392

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)