прычашча́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прычашча́юся |
прычашча́емся |
| 2-я ас. |
прычашча́ешся |
прычашча́ецеся |
| 3-я ас. |
прычашча́ецца |
прычашча́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
прычашча́ўся |
прычашча́ліся |
| ж. |
прычашча́лася |
| н. |
прычашча́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прычашча́йся |
прычашча́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прычашча́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прычашча́цца несов., возвр., страд., церк. причаща́ться, приобща́ться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прычашча́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да прычасціцца.
2. Зал. да прычашчаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прычасці́цца, -чашчу́ся, -часці́шся, -часці́цца; -часці́мся, -часціце́ся, -часця́цца; зак.
У вернікаў: прыняць прычасце (у 1 знач.).
|| незак. прычашча́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прычасці́цца, прычашча́цца рэл. die héiligen Sakraménte empfángen*, kommunizíeren vi; das Ábendmahl empfángen*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
причаща́ться возвр., страд. прычашча́цца;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
приобща́ться
1. прылуча́цца, далуча́цца (да чаго), уключа́цца (у што);
2. церк. прычашча́цца;
3. страд. прылуча́цца, далуча́цца (да чаго), уключа́цца (у што); дадава́цца; прычашча́цца; см. приобща́ть;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прычашчэ́нне, ‑я, н.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. прычашчаць — прычасціць і прычашчацца — прычасціцца.
2. Адзін з абрадаў хрысціянскай рэлігіі, у якім веруючыя ў выглядзе хлеба і віна прымаюць быццам цела і кроў Хрыста.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
sacrament [ˈsækrəmənt] n. eccl. прыча́сце, прычашчэ́нне; та́інства;
the Blessed/Holy Sacrament Свято́е Прыча́сце;
take the sacrament прычашча́цца;
the sacrament of confession та́інства спо́ведзі
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
communion [kəˈmju:niən] n.
1. агу́льнасць, супо́льнасць
2. зно́сіны, су́вязь;
in communion with nature у це́снай су́вязі з прыро́дай
3. агу́льнасць веравызна́ння
4. Communion relig. прыча́сць, прычашчэ́нне;
receive/take communion прычашча́цца
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)