Verbum

анлайнавы слоўнік

прыціха́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыціха́ць несов.

1. (становиться тише, слабее) притиха́ть, приутиха́ть;

2. (переставать шуметь, разговаривать) притиха́ть, приутиха́ть, примолка́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыціха́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прыткнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыці́хнуць, -ну, -неш, -не; прыці́х, -хла; -ні́; зак.

1. Перастаць падаваць гукі, ствараць шум; стаць амаль нячутным.

Гукі прыціхлі.

Птушкі прыціхлі.

2. Перастаць рухацца; паслабець у сіле свайго праяўлення.

Сябры прыціхлі.

Вецер прыціх.

|| незак. прыціха́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прыціха́ць, прыці́хнуць still [léiser] wérden; sich berúhigen (супакоіцца); sich légen (пра вецер);

гукі прыці́хлі die Töne verhállten [verstúmmten, erstárben]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

притиха́ть несов. прыціха́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

приутиха́ть несов. прыціха́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

примолка́ть несов., разг. прымаўка́ць; (притихать) прыціха́ць, сціха́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыці́швацца, прыці́шыцца гл. прыціхаць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

quiet down

прыціха́ць; суніма́цца

The wind quieted down — Ве́цер суня́ўся

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)