прытупля́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прытупля́ю прытупля́ем
2-я ас. прытупля́еш прытупля́еце
3-я ас. прытупля́е прытупля́юць
Прошлы час
м. прытупля́ў прытупля́лі
ж. прытупля́ла
н. прытупля́ла
Загадны лад
2-я ас. прытупля́й прытупля́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прытупля́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прытупля́ць несов., прям., перен. притупля́ть; см. прытупі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прытупля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.

Незак. да прытупіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прытупля́ць гл. прытупіць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прытупі́ць, -уплю́, -у́піш, -у́піць; -у́плены; зак., што.

1. Трохі затупіць.

П. нож.

2. перан. Аслабіць, зрабіць менш успрымальным.

П. памяць.

П. пільнасць.

|| незак. прытупля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

|| наз. прытупле́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

притупля́ть несов., прям., перен. прытупля́ць, прыту́пліваць;

притупля́ть вкус прытупля́ць густ;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыту́пліваць несов., см. прытупля́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прытупля́цца, ‑яецца; незак.

1. Незак. да прытупіцца.

2. Зал. да прытупляць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прытупле́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прытупляць — прытупіць і стан паводле знач. дзеясл. прытупляцца — прытупіцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прытупля́цца несов., возвр., страд. притупля́ться; см. прытупі́цца, прытупля́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)