прыту́плены

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыту́плены прыту́пленая прыту́пленае прыту́пленыя
Р. прыту́пленага прыту́пленай
прыту́пленае		 прыту́пленага прыту́пленых
Д. прыту́пленаму прыту́пленай прыту́пленаму прыту́пленым
В. прыту́плены (неадуш.)
прыту́пленага (адуш.)		 прыту́пленую прыту́пленае прыту́пленыя (неадуш.)
прыту́пленых (адуш.)
Т. прыту́пленым прыту́пленай
прыту́пленаю		 прыту́пленым прыту́пленымі
М. прыту́пленым прыту́пленай прыту́пленым прыту́пленых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыту́плены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыту́плены прыту́пленая прыту́пленае прыту́пленыя
Р. прыту́пленага прыту́пленай
прыту́пленае		 прыту́пленага прыту́пленых
Д. прыту́пленаму прыту́пленай прыту́пленаму прыту́пленым
В. прыту́плены (неадуш.)
прыту́пленага (адуш.)		 прыту́пленую прыту́пленае прыту́пленыя (неадуш.)
прыту́пленых (адуш.)
Т. прыту́пленым прыту́пленай
прыту́пленаю		 прыту́пленым прыту́пленымі
М. прыту́пленым прыту́пленай прыту́пленым прыту́пленых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыту́плены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыту́плены прыту́пленая прыту́пленае прыту́пленыя
Р. прыту́пленага прыту́пленай
прыту́пленае		 прыту́пленага прыту́пленых
Д. прыту́пленаму прыту́пленай прыту́пленаму прыту́пленым
В. прыту́плены (неадуш.)
прыту́пленага (адуш.)		 прыту́пленую прыту́пленае прыту́пленыя (неадуш.)
прыту́пленых (адуш.)
Т. прыту́пленым прыту́пленай
прыту́пленаю		 прыту́пленым прыту́пленымі
М. прыту́пленым прыту́пленай прыту́пленым прыту́пленых

Кароткая форма: прыту́плена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыту́плены

1. прич., прям., перен. приту́пленный; см. прытупі́ць;

2. прил. приту́пленный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыту́плены, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад прытупіць.

2. у знач. прым. Які страціў сваю вастрыню, сілу; паслабелы. У майстэрні цемнавата, а зрок у Абрама ўжо быў прытуплены. Пестрак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыту́плены ábgestumpft

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

приту́пленный прыту́плены;

приту́пленный нож прыту́плены нож;

приту́пленная па́мять прыту́пленая па́мяць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

przytępiały

прытуплены

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

przytępiony

прытуплены; аслаблены;

przytępiony słuch — прытуплены слых

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

НІТЭЛО́ПСІС (Nitellopsis),

род харавых водарасцей сям. харавых. 3 віды. Пашыраны ўсюды. На Беларусі на ілістым дне глыбокіх вадаёмаў трапляецца Н. прытуплены (N. obtusa).

Талом з ніткападобных парасткаў, членіста-кальчаковай будовы выш. да 1 м, падзелены на вузлы і міжвузеллі, прымацоўваецца да грунту рызоідамі. Міжвузеллі ўтвораны адной шмат’ядзернай клеткай даўж. 0,2—20 см, якая не здольна да дзялення. Размнажэнне вегетатыўнае і палавое.

Т.​М.​Міхеева.

Нітэлопсіс.

т. 11, с. 353

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)