прысуджа́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прысуджа́ю прысуджа́ем
2-я ас. прысуджа́еш прысуджа́еце
3-я ас. прысуджа́е прысуджа́юць
Прошлы час
м. прысуджа́ў прысуджа́лі
ж. прысуджа́ла
н. прысуджа́ла
Загадны лад
2-я ас. прысуджа́й прысуджа́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прысуджа́ючы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прысуджа́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прысудзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прысуджа́ць, прысудзі́ць

1. (да пакарання) verúrteilen vt (zu D);

2. (прэмію і г. д.) zú¦erkennen* vt, zúsprechen* vt; verléihen* vt (узнагародзіць)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прысуджа́цца, ‑аецца; незак.

Зал. да прысуджаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прысуджэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прысуджаць — прысудзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

award​2 [əˈwɔ:d] v.

1. узнагаро́джваць

2. прысуджа́ць, вызнача́ць (суму грошай)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

bestow [bɪˈstəʊ] v. fml (on/upon) прысуджа́ць (званне); прысво́йваць;

bestow a title прысво́йваць ты́тул

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

НО́БЕЛЕЎСКІ ФОНД, Фонд Нобеля,

прыватная і незалежная адм.-фін. ўстанова, якая распараджаецца спадчынай А.Б.Нобеля. Засн. ў 1900 у Стакгольме паводле тастамента Нобеля, які завяшчаў перавесці яго маёмасць у наяўныя грошы (атрымалася 33 млн. швед. крон, ці 9,2 млн. дол. ЗША) і ўкласці іх у каштоўныя паперы, штогадовыя працэнты ад якіх прысуджаць як Нобелеўскія прэміі. З 1953 дзейнічае як звычайная фін. кампанія, у т. л. пазычае грошы. Кіруючы орган — Савет фонду (уваходзяць прадстаўнікі ўсіх устаноў, што выносяць рашэнні аб прысуджэнні Нобелеўскіх прэмій), які вызначае памер грашовых прэмій для нобелеўскіх лаўрэатаў.

т. 11, с. 356

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

sentence​2 [ˈsentəns] v. (to) прыгаво́рваць, прысуджа́ць, асу́джваць (выносіць прысуд);

He was sentenced to life imprisonment. Яго прыгаварылі да пажыццёвага зняволення.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

confer [kənˈfɜ:] v. fml

1. (with smb., about/on smth.) ра́іцца, ра́дзіцца

2. (smth. on/upon smb.) дарава́ць; прысуджа́ць, прысу́джваць (вучоную ступень)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)