прыраўно́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прыраўно́ўваю прыраўно́ўваем
2-я ас. прыраўно́ўваеш прыраўно́ўваеце
3-я ас. прыраўно́ўвае прыраўно́ўваюць
Прошлы час
м. прыраўно́ўваў прыраўно́ўвалі
ж. прыраўно́ўвала
н. прыраўно́ўвала
Загадны лад
2-я ас. прыраўно́ўвай прыраўно́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прыраўно́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыраўно́ўваць (да каго, чаго) несов. прира́внивать (к кому, чему); сра́внивать (с кем, чем); см. прыраўнава́ць I

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыраўно́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прыраўнаваць ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыраўнава́ць¹, -ну́ю, -ну́еш, -ну́е; -ну́й; -нава́ны; зак., каго-што і да каго-чаго.

Прыпадобніць да каго-, чаго-н., прызнаць роўным з кім-, чым-н.

Па таленце яго можна п. да лепшых спевакоў.

|| незак. прыраўно́ўваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прира́внивать​I несов. (к приравня́ть) прыраўно́ўваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыраўно́ўвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да прыраўнавацца.

2. Зал. да прыраўноўваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыраўно́ўвацца несов., возвр., страд. прира́вниваться; сра́вниваться; см. прыраўнава́цца, прыраўно́ўваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

przyrównywać

незак. параўноўваць, прыраўноўваць, прыраўніваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

gléichsetzen аддз. vt прыраўно́ўваць;

etw. einánder ~ атаяса́мліваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

до́шка, -і, ДМ -шцы, мн. -і, -шак, ж.

1. Плоскі з двух бакоў кавалак дрэва невялікай таўшчыні, які атрымліваецца шляхам падоўжнай распілоўкі бервяна.

Сасновыя дошкі.

2. Школьная прылада, на якой пішуць мелам.

Пісаць на дошцы.

3. Пласціна, пліта.

Мармуровая д.

Шахматная д.

Д. аб’яў.

◊

Ад дошкі да дошкі (прачытаць, вывучыць; разм.) — ад пачатку да канца.

Ставіць на адну дошку каго з кім (разм.) — прыраўноўваць каго-н. да каго-н., прызнаваць роўным з кім-н.

|| памянш. до́шчачка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)