прырахо́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прырахо́ўваю |
прырахо́ўваем |
| 2-я ас. |
прырахо́ўваеш |
прырахо́ўваеце |
| 3-я ас. |
прырахо́ўвае |
прырахо́ўваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прырахо́ўваў |
прырахо́ўвалі |
| ж. |
прырахо́ўвала |
| н. |
прырахо́ўвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прырахо́ўвай |
прырахо́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
прырахо́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прырахо́ўваць несов., разг., см. прылі́чваць 1
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прырахо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да прырахаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прырахо́ўваць zúzählen vt, zúlegen vt
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)