прыпёрты - Пошук

прыпё́рты

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыпё́рты	прыпё́ртая	прыпё́ртае	прыпё́ртыя
Р.	прыпё́ртага	прыпё́ртай прыпё́ртае	прыпё́ртага	прыпё́ртых
Д.	прыпё́ртаму	прыпё́ртай	прыпё́ртаму	прыпё́ртым
В.	прыпё́рты (неадуш.) прыпё́ртага (адуш.)	прыпё́ртую	прыпё́ртае	прыпё́ртыя (неадуш.) прыпё́ртых (адуш.)
Т.	прыпё́ртым	прыпё́ртай прыпё́ртаю	прыпё́ртым	прыпё́ртымі
М.	прыпё́ртым	прыпё́ртай	прыпё́ртым	прыпё́ртых

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыпё́рты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыпё́рты	прыпё́ртая	прыпё́ртае	прыпё́ртыя
Р.	прыпё́ртага	прыпё́ртай прыпё́ртае	прыпё́ртага	прыпё́ртых
Д.	прыпё́ртаму	прыпё́ртай	прыпё́ртаму	прыпё́ртым
В.	прыпё́рты (неадуш.) прыпё́ртага (адуш.)	прыпё́ртую	прыпё́ртае	прыпё́ртыя (неадуш.) прыпё́ртых (адуш.)
Т.	прыпё́ртым	прыпё́ртай прыпё́ртаю	прыпё́ртым	прыпё́ртымі
М.	прыпё́ртым	прыпё́ртай	прыпё́ртым	прыпё́ртых

Кароткая форма: прыпё́рта.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыпёрты припёртый; прислонённый; см. прыпе́рці ¹

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыпёрты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад прыперці (у 1, 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прислонённый прыста́ўлены, прыпёрты, прыхі́лены, прыхіну́ты;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

przyparty

прыпёрты

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

припёртый в разн. знач. прыпёрты; см. припере́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ракачо́м, прысл.

Разм. Тое, што і ракам. Прыпёрты да сцяны Янушак ракачом шмыгнуў у бочку з-пад салідолу. Дайліда.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

даўжэ́разны, ‑ая, ‑ае.

Разм. Тое, што і даўжэзны. Даўжэразны стол, якога раней настаўнік не бачыў у пана падлоўчага, стаяў каля сцяны, прыпёрты да яе шчыльна адным сваім краем. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

with one’s back to the wall

прыпёрты да сьцяны́; пазба́ўлены магчы́масьці адмаўля́цца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

Verbum